:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru " تقدیم می‌کند
- وای وای وای وای وای. - دیدی چی شد؟
خیلی بهتر نشد؟ حالا تفاوتو می‌فهمی؟
۲۴ فریم در ثانیه، بهترین نرخ فریمه برای چشم انسان.
ببین، دقیقاً همین‌جوریه که ادگار رایت
می‌خواد فیلمشو ببینی.
اتفاقاً نسخه جدید بلوری 4K این فیلمو
اینجا تو بخش رسانه‌های
فیزیکی سوپرسِیو داریم.
وای، کندال، مرسی.
اگه دنبال خرید تلویزیون بودم
یا فیلم دیدن دوست داشتم،
قطعا باید با تو حرف می‌زدم.
ولی واقعاً فقط اون مخلوط‌کنو می‌خواستم.
تنها چیزی بود که پرسیدم.
میشه بریم سمت بخش لوازم آشپزخونه؟
حتماً. از این طرف لطفاً.
کندال هاینز، لطفاً به دفتر مدیر مراجعه کن.
- کندال هاینز... - هی، آریل،
میشه به این آقا نشون بدی
مخلوط‌کن یا تستر کجان؟
نه.
خفه شو دیگه، مرد.
باید یه هفته پیش اینو نصب می‌کردیم.
باید با هم حرف بزنیم؟
راجع به چی، تولدیه؟
نفس پیازیتو بگم؟!
واسه همینه خمیر دندون رو میزه‌ته؟
امیدوارم خمیردندون باشه واقعاً!
نه بابا، فیلمنامه سرقتتو خوندم.
جدی؟ نظرت چی بود؟
اول از همه، اگه دزدیدن
یه گاوصندوق انقدر آسونه،
باید امنیت فروشگاهمونو ببرم بالا!
- راجع به فیلمنامه چی؟ - باشه باشه،
عاشقش شدم، رفیق.
از همون صفحه اول حس کردم آدماشو می‌شناسم،
انگار باهاشون زندگی کرده بودم.
عاشق اون اشاره‌های کوچیک
به فیلمای کلاسیک بودم،
مثل "Heat" و "Inside
Man" و "Ocean's Eleven".
آره دقیقاً!
آخرش که دزدها به هم خیانت کردن،
روی لبه صندلیم نشسته بودم!
- مرسی واقعاً. - ترکوندی با این یکی.
- جدی میگی؟ - آره، رفیق، جدی جدی.
تو ده تا فیلمنامه قبلیت هم
همین‌قدر خوب بودن که خوندمشون.
پس کی می‌ری هالیوود که استعدادتو خرج کنی؟
شاید اگه یه فیلمنامه دیگه بنویسم،
اونم نابِ ناب.
مثلاً یه فیلمنامه عاشقانه
کمدی، می‌دونی چی میگم؟
یه چیزی که همه رو بترکونه.
یه چیزی خاص و بامزه.
چی می‌دونی؟ شاید یه
کمدی عاشقانه باشه، مثلاً.
آره، شاید واقعاً.
همین بود دیگه، اخراجی داداش.
چی؟!
ببین، سوپرسِیو داره
یه‌سری فروشگاهارو می‌بنده،
و این یکی هم ممکنه بزودی حذف شه،
اگه نتونم جلوی دزدی‌ها رو بگیرم.
خودت دیدی اوضاع چجوریه.
ملت میان پررو پررو تلویزیون می‌ذارن تو چرخ،
راحت می‌زنن بیرون.
خیلی خراب شده اوضاع.
چند هفته‌ی آینده، قراره
نیروهای امنیتی بیارم
که بخش الکترونیکی‌ها رو زیر نظر
بگیرن و چند نفر رو هم اخراج کنم.
ولی چرا منو؟!
و چرا دقیقاً روز تولدت منو اخراج می‌کنی؟
خب، حداقل که روز تولد خودت منو اخراج کردی،
نه روز تولد من، بدتر
می‌شد اگه اون موقع بود.
من واقعاً این کارو لازم دارم.
هزینه‌هامو باید بدم، شکممم سیر شه دیگه!
خب خوش‌شانسی آوردی، لس‌آنجلس کلی کار هست.
برو راننده اوبر شو یا گارسونی
کن تا رویات رو دنبال کنی.
اینجا فقط عمرتو هدر می‌دی، داداش.
می‌دونی چیه بیل؟
تو یه عوضی‌ای.
واقعاً یه عوضی به تمام معنی.
می‌خوای اخراجم کنی؟ خب بکن دیگه، راحت باش.
دیگه ادا درنیار که انگار داری لطف می‌کنی.
زنگ خطرِ درِ اضطراری پشت
فروشگاه از کار افتاده.
نمی‌خوام باهات شریک شم.
برام مهم نیست، اوکی؟
من الان... اخراج شدم.
داداش، واقعاً متأسفم که اینطوری شد.
ببین، بذار اینا رو ببرم تحویل بدم،
بعدش تو بیا «دینگ-ا-لینگ» پیشم،
دو تا موهیتو مهمون من،
یه جورایی مرسی گفتن باشه.
اصلاً از اخراج شدن ناراحت نیستم.
یعنی کوفتم بشه اون سوپرسِیو و همه‌شون.
ولی دوستم بهم خیانت کرد.
بحث سر خود موضوع نیست، بحث سر اصله.
آره داداش، اصول، معلم‌ها،
این چیزا... حرفتو می‌فهمم.
کاملاً درسته، خیلی مهمن.
بیل می‌گه برو هالیوود فیلم
بساز، انگار کار ساده‌ایه.
آره انگار همین‌جوری میری بورلی‌هیلز
با هوندا آکوردت، بعد اونا
یه دوربین گرون بدن دستت
با یه قرارداد توپ و بگن بفرما کارگردان!
نه داداش، پول می‌خواد، آشنا می‌خواد.
من فقط فیلم‌نامه‌هامو دارم.
صبر کن، یعنی واقعاً فیلم‌نامه نوشتی؟
آره، بیشترشون هم در مورد جنایتن.
باور نمی‌کنی، آخریش
دقیقاً در مورد یه کسیه که
از سوپرسِیو اخراج میشه!
ولی پیچش داستان اینه که با استفاده از
چیزایی که از فیلمای سرقت یاد گرفته،
برمی‌گرده و گاوصندوق فروشگاه
رو می‌زنه تا تلافی کنه،
بعدشم یه توله‌سگ می‌گیره.
و یه دوست‌دختر خوشگل!
خب، تهش چقد پول گیرش میاد؟
دویست هزار دلار.
تو فروشگاه زنجیره‌ای انقد پول هست؟!
آره، بعد از آخر هفته‌ی
بلک فرایدی، چرا که نه!
فقط باید بری تو و ورش داری، همین.
کل داستانم از رو همون سوپرسِیوییه
که من اونجا کار می‌کردم...
یا بهتره بگم کار می‌کردم.
می‌خوام بگم خودِ نقشه‌ی
سرقت ضدگلوله‌ست، بی‌نقصه.
باید انجامش بدیم.
من و تو.
می‌خوای فیلم مستقل منو تأمین مالی کنی؟
چی داری می‌گی بابا؟!
من احمق به نظر میام؟ نه، نمیام!
دارم می‌گم بیایم واقعاً بریم فروشگاهو بزنیم.
می‌خوای واقعاً فروشگاهو بزنیم؟!
یه ضرب شیک تو سوپرسِیو؟
دویست هزار تا، همه چی رو دوتایی نصف می‌کنیم.
راستی، اسم من جوسه.
کندال.
یو، کندال!
نمی‌دونم این چیه، ولی رسماً دیوونه‌بازیه!
فیلم "Heat" رو دیدی مگه نه؟!
محشره!
هیجانش خودش انگیزه‌ست.
درسته؟!
ببین، اگه فیلمنامه‌ت مثل همین فیلم باشه،
باید زودتر برسونی خودتو به هالیوود.
اسم فیلمت چیه؟
"آخرین ضربه"
خیلی خفنه... صبر کن، این حرف یه ذره بد برداشت نشه.
باید فروشگاهو بزنیم.
داداش من که خلافکار نیستم!
من حتی یه بارم جریمه‌ی رانندگی نشدم!
من فقط از فیلم سر در میارم.
خب اگه می‌خوای بری لس‌آنجلس، باید پول داشته باشی دیگه، نه؟
تازه گفتی می‌خوای حال رفیقتم بگیری، درسته؟
یعنی با یه تیر، دو تا نشونه!
اصلاً بگو ببینم همه‌ی جزییاتشو درآوردی یا نه؟
من فقط نمی‌خوام کسی آسیب ببینه.
کی قراره آسیب ببینه؟!
ببین، فقط من و توایم.
می‌ریم شبانه داخل فروشگاه، پول رو برمی‌داریم،
و هر کی می‌ره پی زندگی خودش.
بعد یه روز، من می‌رم سینما
و می‌دونی اسم کیو می‌بینم اون بالا روی پرده‌ی بزرگ؟
اسم تو، رفیق من.
همین!
نظرت چیه؟
من و تو.
اول از همه، نقشه‌ی فروشگاهو لازم داریم.
دمت گرم!
یه لباس مبدلِ باهوشانه.
دوتا کیف دوشی.
قیچی آهن‌بُر.
یه دوربین پولاروید فوری.
گیره‌ی غازی.
یه چراغ قوه‌ی فرابنفش.
کلید اتاق گاوصندوقم لازم داریم.
فقط کافیه یه نسخه از اون کلیدو بسازیم...
پس باید زود بهش پسش بدیم که شک نکنه.
نظافت‌چی‌ها ساعت ۶:۳۰ صبح کارشون تموم می‌شه.
ماشین زرهی برای بردن پول نقد
دوشنبه ساعت ۷ صبح می‌رسه، پس کمتر از نیم‌ساعت وقت داریم.
تا وارد شدیم، برق رو از جعبه‌ی فیوز قطع می‌کنیم،
دوربینای مداربسته از کار می‌افتن و راحت می‌چرخیم.
ولی دوربین داخل اتاق گاوصندوق یه سیستم جدا داره.
یه منبع برق مستقل داره که
۴۵ ثانیه بعد از قطع برق اصلی فعال می‌شه.
می‌خوایم با یه عکس پولاروید، دوربین رو دور بزنیم.
باورم نمی‌شه واقعاً داریم این کارو می‌کنیم!
آره داداش، داریم. پاشو بجنب!
اوکی اوکی.
فیلم "Gone in 60 Seconds" رو دیدی؟
غُر نزن، می‌دونی که ندیدم!
از وقتی بچه بودیم،
بیل همیشه عاشق چیپس خامه‌ترش و پیاز بود.
می‌دونی زیر نور فرابنفش چی می‌درخشه؟
- مایع منی؟ - چی؟!
روغن کانولا!
صفر، یک، سه، چهار.
صفر، سه، یک، چهار.
بجنب دیگه داداش، باید بریم.
چهار، سه، یک، صفر.
زود باش، فقط ۱۵ دقیقه وقت داریم!
بالاخره یه کدش جواب می‌ده.
- صدای چیزی شنیدی؟ - آره.
تو پولارو جمع کن، من می‌رم ببینم صدا چی بود.
سه، یک، چهار، صفر.
اوکی، یک، صفر، چهار، سه.
چهار، سه، یک، صفر. زود باش، زود باش!
آرههههه!
وای لعنتی!
خیلی بیشتر از دویست هزار دلاره!
هی، جوس!
همه چی اوکیه؟
خب، چیزی که ندونه، به ضررش نمی‌شه!
یوهوو؟
جوس؟ رفیق؟
فکر کردم یه صدایی شنیدم.
چی شده جویس؟
حرکت نکن رفیق، اون‌وقت آسیبی نمی‌بینی.
کندال؟ چی شده؟ چرا ماسک زدی آخه؟
تو اینجا چی غلطی می‌کنی اصلاً؟
لعنتی... خب گوش کن...
می‌دونم خیلی ضایع‌ست، ولی می‌تونم توضیح بدم!
ببین من یه بار به‌خاطر شاهد، بیست سال زندونی کشیدم.
دیگه نمی‌خوام اون مسیر رو برم.
ببین، فقط ۹ دقیقه مونده...
تا ماشین ضدگلوله واسه گرفتن پول بیاد.
اون بیل بود... اون دوستمه...
تو دوستم رو کشتی.
باشه، من جنازه رو جمع‌وجور می‌کنم...
تو هم اینجا رو تمیز کن. بجنب.
یالا، بجنب.
آره باشه. راه بیفت.
زود باش دیگه مرد!
هی، فقط ۳۰ ثانیه وقت داریم، باید بریم!
گفتم دارم انجامش می‌دم!
هی، این عالیه.
فکر می‌کنن یارو با پول فرار کرده.
آره، خیلی خوبه.
تو از اونایی هستی که عاشق فیلمای عاشقانه‌ان؟
خب.
با حاله. دیدم داری درس می‌خونی.
می‌دونی، یه مدت تو حوزه آموزش کار کردم،
ولی خب، اصلاً چیز من نبود، ولش کردم.
آره، هه...
نوبت توئه دختر پیک.
اوکی.
سوپرسِیو، خیابون چهارم و ام.
ببین، اسمم چارلیه درواقع.
باشه.
خب، داری درس می‌خونی.
باشه، دارم می‌رم.
باحالی، جدی می‌گم.
خب، خدافظ جنی!
رفتم دیگه.
هی؟
سلام غذای خوشمزه!
- سلام. - سلام.
- هی - غذای بیرون‌بر.
- ببخشید... - سلام... - شرمنده که دیر شد...
سفارش تنوری‌تونه. بفرمایید.
بفرما، اینم از غذا.
مرسی آقای تنور.
اسمم چارلیه، درواقع، فقط، خب...
می‌خواستی شوخی کنی، نه؟
آره، خب حداقل تلاشمو کردم.
همچنین، آی!
خب، ام... خداحافظ.
خدافظ.
- اوکی. - اوکی.
باشه، می‌بینمت بعداً.
تنور.
ترجمه و زیرنویس توسط اپلیکیشن فیلامینگو استارک :مترجم
سوپرسِیو، خیابون چهارم و ام، بازم همونجا.
مثل اینکه یه نفر واقعاً عاشق نونه!
پرسید امشبم کار می‌کنی یا نه.
خب، خوشگله؟
قول می‌دم خوشگله، صداش که خیلی دلبر بود!
واسه همین سمبوسه هم مجانی انداختم. پسرا عاشق سمبوسه‌ان.
تو دیگه کی هستی واقعاً؟
یعنی جدی، چی شده؟
صبر کن، خودت نمی‌فهمی؟
هر شب از یه رستوران سفارش می‌ده،
فقط واسه اینکه دختر پیک رو بشناسه،
حرکت کلاسیک فیلمای عاشقونه‌ست.
آقای سوپرسِیو داره مخِتو می‌زنه چارلی!
این داستان عشقی توئه.
زیادی جو نده جنی، باشه؟
- سلام. - هی.
- دوباره سلام. - هی.
خب، شامت آماده‌ست.
- مرسی. - آره، قابلی نداشت.
سمبوسه‌هام مجانیه، مهمون منی.
باشه، پس با افتخار این خوراکی سرخ‌شده رو قبول می‌کنم
تا روز تولدمو جشن بگیرم.
- امروز تولدته؟ - نه، فرداست درواقع.
ببخشید، راستی اسم من بیله.
منم چارلیم.
هی، ام...
به نظرت چی؟
شام.
آره، قراره امشب ببینمش تو بیگ‌باکس.
نمی‌دونم چی بپوشم، دارم کی می‌شم اصلاً؟
راستش، به نظرم باحال شدی.
این قراره اولین قرار باشه. یا درست پیش می‌ره، یا خراب می‌شه.
این چیه دیگه؟
یه لیست کوچولویه که دارم روش کار می‌کنم.
کادوی تولدت باید کاری کنه بیل حس کنه
تو بدون اینکه حرف بزنه، می‌فهمیش. ولی اگه زیادی خاص باشه،
یه جورایی استاکر به نظر میای.
اگه هم خیلی معمولی باشه،
فکر می‌کنه اونقدرا هم برات مهم نیست،
یا بدتر از اون، یه دختر خیلی ساده‌ای.
و اگه قرارتون خیلی خوب پیش رفت،
یه چیزی یادت بره خونهٔ بیل.
مثلاً چی؟ پاکدامنیمو؟
نه، یه چیز باارزش، مثلاً عینک آفتابیت.
اینطوری یه بهونه داری دوباره بری
و ببینیش دوباره.
خیلی باهوش بودی.
آره. بهش میگن «جا گذاشتنی».
- این یه کلیشه‌ست ولی جواب میده. - اوکی.
آهان، بیل دوستایی هم داره که تو می‌دونی؟
مثلاً یه همکار باحال ولی نه تهدیدکننده؟
هی، پس، هی!
هی، می‌دونی بیل کیه؟
مدیره؟
آره، چرا می‌پرسی؟
راستش، اون ازم دعوت کرد بریم قرار.
پس این اولین قرارمونه.
یه شامه، اتفاقی هم تولدشه.
و خب، فکر کنم امیدم اینه که شاید بتونی
راهنمایی‌م کنی، مثلاً تو انتخاب هدیه.
می‌فهمی چی میگم؟
باشه، فهمیدم فهمیدم.
خب، بیل رفیق منه،
و تازه از یه شکست عشقی بد در اومده.
قبل اینکه بهت توصیه هدیه عاشقونه بدم،
باید اول بفهمم تو واقعاً لایقی یا نه.
درک می‌کنی؟
باشه.
کدوم «ماموریت غیرممکن» بهترینه؟
- جدی می‌پرسی؟ - این ماموریت توئه،
اگر بخوای قبولش کنی.
این پیام خودبه‌خود ده ثانیه دیگه نابود میشه.
راستی، اینم زمان ناهار منه.
اوکی، وای...
خب، نمی‌دونم، فکر کنم تام کروز، اون...
- اوکی... - تموم شد وقت.
باشه، «ماموریت غیرممکن» یک.
باشه باشه باشه.
بیل درباره بِتی چیزی گفته؟
همونطور که گفتم، این اولین قرارمونه، خیلی رسمی نیست.
ما درباره گذشته‌ها حرف نمی‌زنیم.
نه، بِتی موتور جدیدشه.
آره، بچه‌شه.
پس اگه یه چیزی که مربوط به موتور باشه براش بگیری، خیلی خوشش میاد.
اوکی، مرسی، باشه.
بِتی، موتور. من اینجا نبودم.
ببخشید، خیلی عجله دارم.
میتونی کمک کنی بلندر انتخاب کنم؟
آره، آره.
ولی اول بذار یه چیزی نشونت بدم.
- کنترل خودت رو داری؟ - آره، البته.
حالا بیا اینجا دنبال کن، خوشت میاد.
حالا اینو می‌بینی اینجا؟
وای...
سلام.
خب، به افتخار تولدت...
چی؟
اوه، یه کادو؟ لازم نبود این کارو بکنی.
بازش کن دیگه، بازش کن!
باشه، باشه.
این زنگ محافظه؟
آره، یه کوچولو تحقیق کردم.
خیلی سطحی البته، ولی فهمیدم که اگه اینو آویزون کنی به موتورت...
مثل اینکه صدای زنگش...
باعث میشه ارواح بد دور شن
مخصوصاً وقتی تو جاده‌ای.
دقیقاً همینه!
جدی؟ خدا رو شکر!
وای چقدر باحاله.
واقعاً دوسش دارم!
جدی؟ خیلی باحاله.
واقعاً اینو می‌گی؟
آره، معلومه!
چرا باید دروغ بگم؟ واقعاً خوبه!
دقیقاً!
اجازه بده ببرت...
بهترین جای شهر برای شام.
باشه.
آره، بریم.
از این طرف بیا.
اینجا؟!
آره، همین جاست.
وای...
زیادی نیست؟
نه نه.
می‌خواستم یه حس رومانتیک و بامزه بده،
ولی الان نگرانم زیادی لوس از آب دراومده باشه!
نه نه نه، اصلاً.
واقعاً فکر می‌کنم دقیقاً به هدف خوردی.
دقیقاً همون حس شیرین و رومانتیکی که گفتی رو داره.
اوه، چه خوب. خوشحالم که خوشت اومد.
آره، من واقعاً دوستش دارم.
ببین، دستشویی زنونه دارین که من برم یه لحظه؟
آره، معلومه. مستقیم برو ته، سمت چپ.
عالیه، اینجا خیلی قشنگه.
هیجان‌زده‌م. مرسی.
خوشحالم که خوشت اومد.
گم نشی فقط!
باشه...
تاکتیک قدیمی جا گذاشتن...
مطمئنی رئیس قبلیت ناراحت نمیشه که بعد ساعت کاری اینجاییم؟
نه بابا، خودم الان صاحبشم!
تازه، این دوربین‌ها اصلاً ضبط نمی‌کنن.
رئیس قبلیم یه حقه یادم داد که حلقه‌ای ضبط کنه.
این ترفند خیلی به دردم خورده.
آها، جالبه.
راستش تازه از یه رابطه خیلی جدی جدا شدم.
اوه، فهمیدم.
فعلاً دارم تو دفترم زندگی می‌کنم...
حدود یه ماهی هست، تا وقتی یه خونه پیدا کنم.
فقط موقتیه دیگه.
آره، ولی اگه دوربین‌ها کار نکنن،
نمی‌ترسی که یکی بیاد دزدی؟
نه بابا، اینو که فشار بدم
یه تیم پلیس تا پنج دقیقه دیگه پیداشون می‌شه.
حکومت پلیسیه دیگه، خیالت راحت!
- عجیبه نه؟ - آره، واقعاً.
- باحاله انصافاً. - خب باشه.
هنوز ذهنم درگیره این زنگ نگهبانه‌ست!
خیلی بامزه‌ست، واقعاً فکر شده‌ست.
باید از رفیق فیلم‌بازت تشکر کنی.
آره، اون بود که گفت تو کلی به بالگرد علاقه داری.
- کندال؟ - آره.
ما از کلاس چهارم با همیم.
از وقتی سر اینکه "جان سخت" فیلم کریسمسیه یا نه
با هم دعوامون شد!
خب معلومه فیلم کریسمسیه، ولی اون...
صد درصد کریسمسیه! ولی اون می‌گه...
- می‌گه که... - آره.
یه فیلم کریسمسی واقعی
باید حتماً بابانوئل توش باشه.
خب ولی بروس ویلیس کلاه بابانوئل زده، یعنی چی دیگه؟
آره، ولی کندال می‌گه حساب نیست،
چون اون بابانوئل واقعیه نیست!
ببخشید؟ یعنی چی واقعیه؟
واقعی واقعی؟
آره، خودمم دیگه خسته شدم از این بحث،
سال‌هاست داریم سرش دعوا می‌کنیم.
خیلی وقته ادامه داره.
حدود بیست سالی می‌شه واقعاً.
بیست سال!
ولی امروز مجبور شدم اخراجش کنم.
چی؟ اخراجش کردی؟
آره.
وای، چه حس بدی داشت؟
خیلی خوب نبود، ولی شاید باعث شه یه تکونی بخوره.
شاید این به دردش بخوره، می‌دونی؟
آخ‌جون، تازه آخرین فیلم‌نامش رو خوندم.
محشر بود. بهترین کاریه که تا حالا نوشته.
یه جورایی مثل نامه‌ی عاشقانه‌ست برای همه‌ی فیلمای
سرقتی باحالی که باهاشون بزرگ شدیم.
کندال جای واقعیش توی هالیووده.
فقط می‌ترسه که بره دنبالش، می‌فهمی؟
ولی شاید این اتفاق باعث شه
بالاخره یه بار برای همیشه امتحانش کنه.
به سلامتی عشقِ سخت‌گیرانه!
عشقِ سخت!
از خودت بگو...
جای تو کجاست تو این دنیا؟
- همین‌جا. - تو سوپرسِیو؟
ببین، شاید یه‌خورده کلیشه‌ای باشه،
ولی من سوپرسِیو رو یه‌جورایی مثل میدون شهر می‌بینم.
یه جایی تو عصر مدرن که مردم دور هم جمع می‌شن.
آخه آدما دوست دارن دور هم باشن، نه؟
نیاز به رسم و رسومات دارن.
نیاز به ارتباط انسانی.
یعنی...
- چیزای پایه‌ای؟ - آره، نیازای ساده‌ی انسانی.
فهمیدم. همون ارتباط بین آدم‌هاست دیگه.
آره، فقط همینه.
فقط...
درسته؟
ببخشیدا...
ولی اونجا یه نفره که...
یه مرد creepy وایساده اون‌ور،
- داره منو دید می‌زنه! - چی؟
یه‌جوری نگام می‌کنه که مو به تنم سیخ می‌شه.
تو هم دیدیش؟
انگار می‌خواد بیاد تو جمع ما... ببخشید، واقعا ببخشید.
میشه منو از اینجا ببری، چون...
- آره، همین الان می‌برمت. - من فقط خوشم نمیاد از اینکه...
از اینکه کسی زل بزنه بهت؟
- دقیقاً، خوشم نمیاد. - نه؟ واقعاً؟
داشتم به این فکر می‌کردم که شاید وقتشه سروسامون بگیرم،
برم دنبال یه زندگی معمولی، از اونایی که همیشه می‌گن.
- جدی؟ - آره، ولی وقتی تو ذهنم تصورش می‌کنم،
واقعاً نمی‌تونم...
خودمو توش ببینم، می‌فهمی؟
و شاید... راستشو بخوای، حس می‌کنم
زندگی معمولی من یه‌خورده عجیب غریبه.
یعنی شاید اون چیزایی که واسه من نرماله، برای بقیه عجیب باشه.
نه، به نظرم شاید باید...
شاید باید یه مدت اینجا بمونی.
شاید...
نرمال ما اونقدری عجیب باشه که به دردت بخوره؟
خب... شاید واقعا همین‌طوره.
آره؟ من خوشحال می‌شم.
خب... شاید.
«زندگی شگفت‌انگیزه»
آره، تو یه شبی مثل امشب، واقعاً همین‌طوره.
نه، «زندگی شگفت‌انگیزه» صددرصد یه فیلم کریسمسیه.
هیچ بابانوئلی هم توش نیست!
یه دونه بابانوئل هم نمی‌بینی.
- آخه بی‌خیال! - برو با کندال سر این بحث کن.
- صد البته. - خواهش می‌کنم!
آره، حتماً این کارو می‌کنم.
نه، منظورم اینه که... امشب واقعاً شب قشنگیه، ممنونم.
اوه لعنتی...
- چی شده؟ - تا چند ساعت دیگه فروشگاه رو باز می‌کنیم!
- وای... - بلک فرایدی نزدیکه.
یعنی... شلوغ‌ترین زمان ساله!
دقیقاً.
خیلی دوست دارم دوباره ببینمت.
واقعاً؟
آره، واقعاً.
می‌تونم بهت زنگ بزنم؟
آره، تندور.
- اونجایی هستی دیگه؟ - شماره‌شو داری؟ آره.
- دارم. - عالیه.
از لحظه‌ای که دیدمت،
غرور و خودبزرگ‌بینی‌ا‌ت، بی‌تفاوتی‌‌ات نسبت به بقیه،
باعث شد بفهمم تو آخرین مردی هستی که ممکنه باهاش ازدواج کنم.
گفته بود دوشنبه زنگ می‌زنه!
- نمی‌دونم. - امروز دوشنبه‌ست!
- شاید سرش شلوغه. - پس چرا زنگ نزده؟
امروز سایبرماندیه، شنیدم.
شاید الان وقتشه که خریدای تخفیف‌دارشو بکنه و...
- من می‌دونم چی شده.
الان اون قسمت داستانه که همه چی قاطی پاطیه
و فکر می‌کنی به هم نمی‌رسن...
ولی آخرش معلوم می‌شه این یه امتحانه
که عشق واقعی باید ازش رد شه!
و در نهایت عشق واقعی پیروز می‌شه!
تندور؟ آدرسش چیه؟
سوپرسِیو، چهارراه خیابون چهارم و ام.
ووه، عزیزم!
چی میل دارین؟
هی!
سلام، چه خبر؟
- ناهار... مرسی! - آگاهی‌بخش بود واقعاً!
یه نماینده از سوپرسِیو به شبکه ۲ گفت
حدود ۴۰۰ هزار دلار دزدیده شده!
مظنون اصلی؟ مدیر فروشگاه، بیل جکسون!
ببخشید، چی گفتین؟!
کات!
هی!
اشکالی داره کنارت بشینم؟
قرار بود امروز با بیل اینجا قرار داشته باشم.
یه آشنای قدیمیه،
حالا دارن می‌گن که... از شهر زده بیرون؟
من که سرِ کار نیستم، می‌دونی دیگه؟
آره، ببخشید... آخه...
بیل الان احتمالاً نصف راهِ کنکونه!
واقعاً؟ یعنی... اون اصلاً این مدلی نیست.
اصلاً بهش نمی‌خوره.
بیل عاشق این‌جاست. آره واقعاً.
چرا باید ازش دزدی کنه؟
خب... واسه پول مثلاً؟
همون پنجاه پنجاه، همون‌جور که گفته بودیم.
پونصد تا اضافه‌ست.
دوچرخه رو دادم اوراقی، هزار دلار گرفتم.
- مرسی. - داداش،
من... لعنتی... بابت پسرت واقعاً متأسفم.
ولی خب، بهتر اون تا یکی از ما دوتا، نه؟
باید یه چیزی بدونم.
تو... تو جنازه رو جمع کردی، نه؟
آره، بهت گفتم دیگه.
چطوری؟ چی کارش کردی؟
سوزوندیش توی کوره مثلاً؟
یا مثلاً انداختیش تو اسید، سبک «بریکینگ بد»؟
واقعاً باید بدونم چی‌کارش کردی.
نه نه، اصلاً همچین کاری نکردم.
جنازه‌شو با یه مانکن عوض کردم.
آره، لباس بابانوئل تنش کردم، داداش.
چی گفتی؟
آره، مثل فیلم «آخر هفته با برنی».
اون فیلمه واقعاً یه چیز خفنه!
پلیسا پیداش می‌کنن.
خب، معلومه که پیدا می‌کنن، یه روزی.
ولی تا اون موقع ما دیگه خیلی وقته رفتیم.
به‌علاوه، که دیگه هیچ‌کدوم‌مون
دلیلی نداره که برگردیم اون‌جا.
سلام کندال، سلام.
از بیل خبری داری؟
نه، نه.
دنبالش می‌گردی؟
آره، آخه ببین، من... من...
پلیسا گفتن اون فروشگاه رو زده
و بعدش با پول‌ها فرار کرده.
ولی بیل؟ اون که هیچ وقت دست به این کارا نمی‌زنه.
- تو خودت می‌دونی دیگه، نه؟ - ببین،
بیل که منو پرت کرد بیرون، ول‌م کرد.
اون حرکتش هنوزم داره می‌سوزه برام.
نه، بیل پرتت نکرد بیرون.
فقط یه هُل کوچیک داد بهت،
که از لونه بزنی بیرون.
آره خب، فکر کنم در اصل داریم
یه چیزو می‌گیم... بیل واقعاً طرفدارت بود.
بزرگ‌ترین طرفدارت واقعاً.
باید می‌شنیدی چی در مورد فیلمنامه‌ات می‌گفت.
واقعاً واقعاً بهت ایمان داره.
تقریباً تنها دلیل اخراجت همین بود.
می‌خواست بهت شوک وارد کنه، جدی.
می‌خواست مطمئن شه که...
تو خودت رو یه فرصت واقعی بدی.
ببین، بیل اخراجت کرده بود، خب؟
پس اصلاً اینجا چی کار می‌کنی؟
یه چیزی توی لاکرم جا گذاشته بودم.
می‌خواستم فقط وسایلمو جمع کنم.
باشه، فعلاً. آره، مراقب باش.
وای خدای من.
بابا نوئل creepy؟ خودتی؟
ببخشید، لباس‌هات کجان دقیقاً؟
استارک :مترجم T.me/Stank65
نمی‌تونی اینجا باشی رفیق. صحنه جرمه فعاله.
عه ببخشید.
فقط داشتم دنبال یه چیزی تو لاکرم می‌گشتم.
بیا بریم.
باشه.
یا خدا!
کندال، چی شده اینجا؟
چرا همه جیغ می‌زنن؟
واقعاً نمی‌دونم.
- اون یه آدم واقعیه؟ - لعنتی.
مرحوم قبلش گفته بود می‌خواد مغازه رو بزنه؟
نه، هیچ حرفی از دزدی نزد.
اصلاً همچین قصدی نداشت.
بیل عاشق اینجا بود.
جدی فکر می‌کنید خودش این کارو کرده؟
نظریه‌ی ما اینه که بیل با یه نفر دیگه
با هم نقشه‌ی دزدی رو کشیدن.
بعدش، خب، با هم به مشکل خوردن.
همدستش بیل رو کشته،
و با کل پول فرار کرده.
می‌دونیم آقای جکسون شب اونجا خوابیده بود.
تنها کسی بود که رمز گاوصندوق رو داشت،
و مدرک داریم که داشت با دوربین‌های امنیتی ور می‌رفت.
نه، نه، اون فقط اونجا بود
چون تازه از دوست‌دخترش جدا شده بود، خب؟
پس...
...
- صبر کن. می‌تونم؟ - چی؟
اِ، اون جلو دوربین یه عکس پولارویده؟
آره، همون‌طور که گفتیم، داشته دستکاریشون می‌کرده.
ببین، ببخشید ولی این...
بیل هیچ‌وقت اینطوری عمل نمی‌کرد.
مدیر قبلیش بهش یاد داده بود
چطور تصاویر دوربین رو لوپ کنه.
پس چرا باید یهو بیاد از یه روش خراب و گرون‌قیمتِ پولارویدی استفاده کنه؟
شاید فقط طرفدار «ماموریت غیرممکن» بوده.
خواسته ادای احترام کنه.
این شوخی با عکس پولاروید...
این از «ماموریت غیرممکن ۳» نیست؟
بهترین فیلم کل سریه.
بالاخره.
بیش از یه ساعت فیلمو نگه داشتم که برگردی.
خیلی می‌خواستم این قسمت رو ببینی.
بشین.
متهم اصلی: مدیر فروشگاه، بیل جکسون.
یکی از مسئولای «سوپر سیو» به شبکه ۲ گفته
که تقریباً ۴۰۰ هزار دلار دزدیده شده.
تقریباً ۴۰۰ هزار... تقریباً ۴۰۰ هزار...
تقریباً ۴۰۰ هزار دلار دزدیده شده.
۴۰۰ هزار تا؟
جالبه، چون...
وقتی خودم شمردم، یه ذره کمتر از ۳۰۰ هزار بود.
ولی راستش هیچ‌وقت ندیدم تو گاوصندوق چی بود، نه؟
من بهت اعتماد داشتم و تو لعنتی به‌م دروغ گفتی.
اونو بده من.
بقیه‌ش کجاست؟
پولای لعنتی کجان؟
تو کمدم تو اتاق استراحته.
- رمز چیه؟ - نه دیگه، داداش...
چهار، شیش، یک، سه.
همه‌چی مثل فیلما نیست، نه؟
لعنت به این سوپرسِیورِ آشغال.
لعنتی!
اوه، هی!
تو رو خدا نه.
لعنتی.
محوطه پاک‌سازی شده، داریم محل رو ترک می‌کنیم.
دریافت شد، ۲۷.
محیط رو داریم بررسی می‌کنیم.
صحنه پاک شد، برمی‌گردیم گشت.
یه چیزی تو کمدت جا گذاشتی؟
یک، دو، سه، چهار.
لعنتی، لعنتی، لعنتی.
واقعاً چی؟
آسمون‌خراش غول‌پیکر، بازوهای سوپرمنی، آره.
نسخه کلاسیک، بعدشم نمی‌دونم...
فیلیپ سیمور هافمنِ بدجنس.
آره دقیقاً.
ترتیبش یه ذره عجیبه ولی قبولش دارم.
لعنتی! حروم‌زاده، بیا دیگه!
بیل واقعاً بهت اعتماد داشت، می‌دونی؟ واقعاً داشت.
بعد تو چی کار کردی؟ دزدیدیش.
کشتی‌ش، جنازه‌شو گذاشتی جلوی همه.
باید از خودت خجالت بکشی.
باور کن، همین‌طور هم هستم.
ولی من بیل رو نکشتم.
نه، درسته... تو نکشتی.
ولی اگه مجبورم کنی... می‌کُشمت.
پس کیفتو بنداز زمین.
دستاتو ببر بالا
و یه قدم برو عقب.
باشه رفیق، باشه.
فقط اگه تو نکشتی، پس کی کُشتش؟
ببین، اینا مهم نیست. فهمیدی؟
خب الان چی؟ می‌خوای...
فرار کنی، پولارو بزنی به جیب،
بعد همه‌چیو بندازی گردن بیل؟
بعدشم چی؟ همه‌ی آدماش
فکر کنن از اول دروغ می‌گفته؟
قرار نبود کسی آسیب ببینه، باشه؟
بیا بریم... تمومش کنیم.
خب بذار حدس بزنم، همه چی رو از قبل برنامه‌ریزی کردی،
با یکی شریک شدی که فکر می‌کردی قابل اعتماده،
شب سرقت، همه چی طبق نقشه پیش می‌ره،
یهو طرف می‌زنه به سیم آخر
بعدشم، بوم! همه چی می‌ره رو هوا.
بعدم شما دوتا به‌خاطر پول میفتین به جون هم.
- تقریباً درست گفتم؟ - وایسا ببینم...
تو از کجا اینا رو می‌دونی؟
نمی‌دونم، شاید چون دقیقاً همین داستان
توی همه‌ی فیلمای سرقت تکرار می‌شه!
خب، اینجاشه که من پولارو برمی‌دارم
و می‌زنم به دل غروب!
آهان، جدی؟ واقعاً؟
مطمئن نیستم بشه این کارو کنی.
اون دکمه رو نزن!
خب، راستش... من سه دقیقه پیش زدمش،
چون این یکی از اون اکشن‌فیلم‌های احمقانه نیست!
لعنتی!
چی می‌گفتی داش؟
- کندال! - اوه، اشتباه کردم انگار.
پول من کو؟
اون دختره برداشتش.
چی؟!
نامردِ بی‌شرف!
کندال، پول من کجاست؟
کندال...
کندال!
هی!
بازی تمومه، روانی!
لعنتی!
هی، هی، هی!
دستاتو ببر بالا!
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru " استراک :مترجم