‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫می‌دونم باهات چی کار کردن.
‫خیلی متأسفم.
‫آف‌گلن.
‫اسمم امیلیه.
‫داره چی کار می‌کنه؟
‫هر ندیمه‌ای که در این نافرمانی از تو تبعیت کرده، ‫با عواقب کارش روبرو میشه؛ ولی تو نه.‫
‫تو بارداری. از تو محافظت میشه.
‫این هم بچه‌تونه، خانوم واترفورد.
‫خداوند انسانی جدید آفریده.
‫خدا به همراهت... جون!
‫من فرماندهی تمام نیروهاتون رو به دست می‌گیرم. ‫ندیمۀ گم‌شده، بارداره.
‫در حال حاضر، اون اولویتِ اول و آخرمونه.
‫نمیشه از شهر خارجت کنیم.
‫یه نفر میاد دنبالت.
‫یه مکانی دارن که می‌تونی توش بمونی؛ ‫تا وقتی که بتونیم با خیال راحت جابجات کنیم.
‫اسم من جون آزبورنه.
‫من...
‫آزادم.
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫آزادی که میگن همینه؟!
‫همین یه ذره‌شم گیج‌کننده‌ست.
‫مثل آسانسوریه که از کناره‌ها بازه.
‫آدم توی لایه‌های بالایی اتمسفر، از هم می‌پاشه.
‫تبخیر میشه.
‫اونجا فشاری نیست که سر پا نگهت داره.
‫ما روی زمین خیلی به دیوارها عادت می‌کنیم.
‫اصلاً زمان نمی‌بره.
‫«لباس قرمزت رو بپوش، لفافت رو سرت کن،
‫دهنتو ببند، دختر باادبی باش.
‫بخواب و پاهاتو از هم باز کن.
‫چشم خانوم.
‫خداوند به بار نشاند.»
‫وقتی از اینجا برم چی میشه؟
‫احتمالاً لازم نمیشه به اونجاهاش فکر کنم،
‫چون احتمالاً رفتنی در کار نیست.
‫عمه لیدیا می‌گفت: «گیلیاد حد و مرزی نداره.
‫گیلیاد توی وجودتونه.
‫مثل ذات خداوند.»
‫یا مثل کیر فرمانده؛
‫یا هم که سرطان.
‫قصۀ ندیمه - قسمت ۲، نامؤنث‌ها
‫بیا.
‫بجنب.
‫از جنگ به این وَر دیگه اینجا متروکه بوده.
‫هفته‌ای یه بار به اینجا سر می‌زنم.
‫تله‌موش‌ها رو نگاه می‌ندازم.
‫خاطرجمع میشم که نشتی لوله‌ها بدتر نشده باشه.
‫بیا. نمی‌خوای کمک کنی؟ زود باش بیا.
‫ببخشید.
‫بیا بریم.
‫آب هست،
‫برق هم هست.
‫بهتره ولی داخل ساختمون بمونی.
‫فهمیدی؟
‫چراغ‌قوه لازمت میشه.
‫هی!
‫بعدش چی میشه؟
‫بهم گفتن صحیح و سالم بیارمت اینجا.
‫صحیح و سالمم رسیدی.
‫شاید چند روز دیگه دیدمت.
‫البته اگه هنوز اینجا باشی.
‫زیر سایۀ خدا.
‫به امید دیدار، تک‌سوار.
‫[دفتر روزنامۀ «بوستون گلوب»]
‫برگرد سر کارت!
‫تو هم دیگه.
‫هی تو! برو وسایلتو بیار!
‫بیاید با خداوند راز و نیاز کنیم.
‫خداوند بزرگ و بخشنده است.
‫گناهکاران و فاحشگان از الطاف او برخوردارند.
‫- او قادر متعال و مهربان است. ‫- گناهکاران و فاحشگان...
‫قادر متعال و مهربان...
‫امیدواریم که او ما را تا ابدالدهر ‫از مرحمت خویش برخوردار کند.
‫امیدواریم که او ما را...
‫زیست‌بوم، طبقه‌بندی خیلی انعطاف‌پذیریه.
‫هم می‌تونه زیست‌کرۀ یه سیاره رو در بر بگیره،
‫هم محیط میکروبی زندۀ زیر پوست یه عنکبوت.
‫خب، اینجاست که زیست‌شناسیِ سلولی، ‫یه کم شخصی میشه.
‫ازتون می‌خوام که خودتونو بو کنین.
‫جدی میگم.
‫دماغ‌ها رو ببرین زیر بغل.
‫بوش رو حس کردین؟
‫این بوی زیست‌بومِ میکروبی شماست.
‫باکتری و قارچ و ویروس...
‫بله، جنا؟
‫ببخشید، ولی چجوری گونه‌های مختلفِ ‫باکتری برای بقا با هم رقابت می‌کنن؟
‫- منظورم باکتری‌های «آغازیان»، «باستانیان» و این‌هاست. ‫- توی زیست‌بوم میکروبیِ انسان، اصلاً «باستانیان» نیست.
‫فقط توی محیط‌های خشن مثل دریاچۀ نمک پیدا میشن؛
‫نه زیر بغلت.
‫راستش رو بخواید، باکتری‌های «باستانیان» ‫روی پوست انسان هم پیدا شده.
‫توی رودۀ بزرگ و توی حفرۀ بینی.
‫مقاله‌های جدیدی در موردشون نوشته شده.
‫اگه می‌خوای لیست مقاله‌ها رو واسه‌ت می‌فرستم.
‫ممنون.
‫جنا؟
‫یه لحظه وقت داری؟
‫آره.
‫می‌دونی که بچۀ باهوشی هستی.
‫تو هم جزو دانشجوهامی.
‫ممنون.
‫یه وقت به خاطر حرف‌های اون پسره ‫فکر نکنی که سؤال‌هات نامربوطن.
‫باشه، حتماً.
‫یواش‌یواش آسون‌تر میشه، نه؟ ‫مثل توی کلاس‌های تکمیلی؟
‫نه، عمراً!
‫تا آخرش سر کن.
‫- این بچه‌تونه؟ ‫- آره.
‫پسرمونه. اُلیور.
‫خیلی نازه.
‫- باید اینو جواب بدم. چهارشنبه می‌بینمت. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫- شکر می‌خوای؟ نمی‌دونستم می‌خوری یا نه. ‫- نه، ممنون.
‫مثلاً باید شیرین‌کنندۀ طبیعی بخورم!
‫توی خونه فقط شکر طبیعی می‌خوریم.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خوبه.
‫خوبه. عالیه.
‫خب...
‫- بریم سر بحث ترم بعدی... ‫- آره، ترم بعدی.
‫چندتا خبر خوب واسه‌ت دارم.
‫از قرار معلوم...
‫ترم بعدی می‌تونیم وقت آزاد زیادی ‫واسه کارهای آزمایشگاهی برات جور کنیم.
‫چه خوب.
‫می‌دونم خیلی برات سخته که وقتی اینقدر درس میدی، ‫یه کمی هم زمان واسه تحقیقاتت پیدا کنی.
‫خب...
‫خبر خوب بود.
‫می‌خوای یکی از کلاس‌هامو واگذار کنی؟
‫ازت می‌خوام که تمرکزت رو کاملاً روی اون ‫تحقیقاتِ «دی‌ان‌ایِ میتوکندریایی» بذاری.
‫ترم بعدی رو کلاً درس نمیدم؟
‫نه، این ترم نمیشه.
‫ولی روی استادِ دائم بودنت تأثیری نمی‌ذاره.
‫وقت بیشتری واسه کارهات داری! ‫باید خوشحال باشی.
‫آخه واسه چی، دن؟
‫این یه فرصته.
‫- داری کلاس‌هامو ازم می‌گیری. ‫- باید اینو به عنوان یه فرصت ببینی.
‫برعکس چیزی که واقعاً هست.
‫دقیقاً چیه؟
‫احتیاطه.
‫احتیاط بیش از حدیه، می‌دونم.
‫هیئت امنای جدید دانشگاه از بابت این که ‫محیط آموزشی رو ناسالم کردی، نگرانن.
‫روی گوشیت یه عکس از سیل و اُلیور داری؟
‫آره.
‫کار ساده‌لوحانه‌ای کردی.
‫- من که نمیام خانواده‌مو از چشم مردم پنهون کنم. ‫- همچین درخواستی ازت نکردم.
‫همین الان خودت گفتی.
‫گوش کن، الان اوضاع خیلی بی‌ثباته. ‫بعد از اتفاقات واشنگتون، مردم ترسیدن.
‫به نظرم اگه به عنوان یه گروه از هیئت علمی دانشگاه، ‫یه مدتی سرمون تو کار خودمون باشه، اوضاع بهتر میشه.
‫پس پیش خودت فکر کردی که الان دیگه ‫وقتشه روی همجنس‌بازها پرده بکشی.
‫می‌دونی چیه...
‫چند روز پیش عکس‌های پاول رو ‫از توی دفترم برداشتم.
‫متوجه شدم.
‫- فکر کردم دعواتون شده. ‫- آره، یه کمی...
‫بحثمون شد.
‫بهم گفت منم همدستشونم.
‫پاول یه وقت‌هایی خیلی احساساتی میشه.
‫حق ندارن کاری کنن که ما ‫جنسیت واقعی‌مون رو مخفی کنیم.
‫فکر می‌کردم نسل من آخرین نسلیه که ‫مجبوره با این چرندیات درگیر بشه.
‫فکر می‌کردم خوشی زیر دل شما جوون‌ها زده.
‫فعلاً که اینجوری نیست.
‫ترم بعدی رو هم درس میدم!
‫با عرض معذرت.
‫به مبارزه خوش اومدی.
‫سوهان روحه.
‫جلوتو نگاه کن!
‫ببخشید. این زخمت هنوز ناجوره.
‫آره.
‫همون بذار امشب هوا بخوره، ‫فردا صبح دوباره می‌بندمش.
‫ممنون عزیزم.
‫بهترین سالن زیبایی شهر اینجاست!
‫یادت نره نقدهای آنلاین خوبی برام بنویسی.
‫تبش برگشته.
‫آره.
‫کلِیر باز چندتا تخم اردک پیدا کرد. ‫با قرص مسکن معاوضه‌شون کردم.
‫حرومش نکن.
‫آب هم که می‌خوره بالا میده.
‫شاید یه کم چایی‌نعناع...
‫وضع شکمشو بهتر کنه.
‫برو تو.
‫راه بیفت.
‫راه برو «خانوم سرخونه»!
‫یه تخت خالی پیدا کن.
‫خدا خیرتون بده.
‫زنیکۀ جنده.
‫خدا پشت و پناهت.
‫خدایا،
‫شکرگزار نعمات گرانبها و سخاوتمندانه‌ت هستم.
‫به من قدرتی اعطا کن تا ‫برای بندگانت اعمال خیر انجام دهم.
‫[تیم بیسبال «بوستون رد ساکس»]
‫[دوسث دارم مامان]
‫[سریال «دوستان»]
‫جون؟
‫حالت خوبه؟
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫بیا از اینجا بریم. ‫چیزی لازم نیست بردارم؟
‫غذا یا... ‫آب هم بردارم؟
‫- جون، نمی‌تونی جایی بری. همه‌جا دنبالتن. ‫- برام مهم نیست. برام مهم نیست.
‫تو که یه مارتا نیستی راحت از مرز فرار کنی. ‫تو یه ندیمۀ بارداری.
‫خودم می‌دونم.
‫واقعاً فکر کردی اینو نمی‌دونم؟
‫چی شده جون؟
‫باید از اینجا فراریم بدی.
‫جایی نیست که بتونی بری.
‫می‌دونی اینجا کجاست؟
‫می‌دونی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫اینجا کشتارگاهه.
‫باید یه کم صبر کنی.
‫تا اینجاشو اومدیم. ‫چند هفته دیگه آب‌ها از آسیاب می‌افته.
‫چند هفته؟
‫آره.
‫- به هفته می‌کشه؟! ‫- احتمالاً.
‫- دقیقاً چقدر طول می‌کشه تا یه کسی رو فراری بدین؟ ‫- روال کار اینجوری نیست.
‫- چرا شیرفهمم نمی‌کنی که روالش چجوریه؟ ‫- خودمم نمی‌دونم. تا حالا همچین کاری نکردم.
‫به من اصلاً چیزی نمیگن.
‫- می‌دونی چقدر برام سخت بود که بفهمم اینجایی؟ ‫- نمی‌دونی چقدر طول می‌کشه؟!
‫نمی‌دونی؟! یعنی همینجوری...
‫بدون این که بدونی منو دودستی تقدیم ‫مِی‌دِی می‌کنی؟
‫چون می‌خوای آدم‌خوبۀ قصه باشی؟ ها نیک؟!
‫چی داری واسه خودت میگی؟
‫کی بود که توی مراسم سنگسار، ‫مثل سردستۀ ندیمه‌های شورشی قهرمان‌بازی در اورد؟
‫- خودت این انتخابو کردی. ‫- مجبور بودم.
‫من دارم زورمو می‌زنم که زنده بمونی.
‫تو و بچه‌مون رو زنده نگه دارم. ‫دارم کمکت می‌کنم.
‫دارم کل زندگیمو سر کمک به تو می‌ذارم. ‫ولی تو کله‌شق‌بازی در میاری.
‫میریم سمت شمال. می‌تونیم از ‫[ایالت] مِین بریم شمال. می‌دونم از کجا بری‍...
‫- بریم مِین؟! نرسیده می‌گیرنت. ‫- باید هانا رو هم پیدا کنیم.
‫- می‌دونی کجاست دیگه؟ نه؟ ‫- نه، معلومه که نمی‌دونم.
‫- تو که عضو «چشم‌ها»یی. از سرینا بپرس. ‫- تو رو خدا جون.
‫- مجبورش کن بگه. ‫- جون، فایده‌ای نداره. حتماً هانا تحت نظره.
‫- برام مهم نیست. هانا رو پیدا کن. ‫- احتمالاً چندتا نگهبان واسه خونه‌ای که توشه گذاشتن.
‫- اینجا جات امنه! ‫- دیگه این حرفو نزن!
‫- اول هانا رو پیدا می‌کنیم. بعدشم میریم سمت شمال! ‫- نه.
‫نه، نمیریم.
‫- متأسفم، نمیریم. ‫- سوییچو بده.
‫- چی؟ ‫- سوییچو بده.
‫گفتم بده!
‫باشه.
‫وایسا. جون.
‫مرده‌شورشو ببرن!
‫مرده‌شور همه چیزو ببرن!
‫لعنت بهش!
‫نا ندارم.
‫پیدا کن.
‫ده تا کیسه!
‫همینطور ادامه بدین!
‫برگرد سر کارت.
‫خداوند فرمانروای من است.
‫- اوست که تکیه‌گاه و حافظ من است. ‫- اینجا نیست.
‫- اینجا باید ده تا کیسه پر کنی، وگرنه گشنه می‌مونی. ‫- خداوند همه جاست.
‫برگرد سر کارت.
‫دست و پا چلفتی نباش.
‫برگرد سر کارت!
‫آروم‌تر.
‫باید خوب تمیزش کنم. ‫نمی‌خوام یه وقت مریض بشم.
‫بالاخره میشی. آبِ اینجا آلوده‌ست.
‫خیلی زخم‌هاتو می‌سوزونه، ولی جواب میده.
‫الکله، چیز دیگه‌ای نیست.
‫قبلاً دکتر بودی؟
‫استاد دانشگاه بودم.
‫واسه همین اینجا فرستادنت؟
‫وقتی کار می‌کنی، دور دست‌هات پارچه بپیچ.
‫باید تا وقتی که تاول‌های دستت پینه می‌بندن، ‫مواظبشون باشی.
‫اینو باید بدونی که من اصلاً با پاکسازی دانشگاه‌ها موافق نبودم.
‫کارشون وحشیانه بود.
‫هر کی تحصیلات عالی داره، مجرم نیست.
‫قبل از این که قوانین تغییر کنه، ‫منم فوق لیسانس هنرهای زیبا داشتم.
‫گرایش طراحی داخلی.
‫واسه همین تو رو اینجا فرستادن؟
‫نه.
‫سست‌ایمان بودم.
‫مرتکب گناهی نفسانی شدم.
‫شوهرم اینقدر مشغول ندیمه‌مون بود که اصلاً نفهمید.
‫چی به سر شوهرت اومد؟
‫نمی‌دونم.
‫احتمالاً بهش ترفیع دادن.
‫عاشق شدم.
‫به نظرت اصلاً این اهمیت داره؟
‫- واسه کی؟ ‫- واسه خدا.
‫مطمئنم که براش مهمه.
‫اگه چیزی که بینمون بود عشقه، منو می‌بخشه. ‫ازم محافظت می‌کنه. منو از اینجا نجات میده.
‫می‌دونم که نجات میده.
‫آنتی‌بیوتیک.
‫از تاریخ انقضاشون گذشته، ‫ولی بازم از هیچی بهتره.
‫آب اینجا پر از باکتری «ای. کولای»ـه.
‫تو واقعاً ناجی منی.
‫هر چهار ساعت، دو تا بخور.
‫امیلی؟
‫واسه چی کمکم می‌کنی؟
‫قبلاً یه خانم سرخونه...
‫ باهام مهربون بود.
‫[کونی]
‫- همینجور جلو برین. جلو برین. ‫- صفو به هم نزنین.
‫مسافران فرودگاه بین‌المللی لوگان، ‫بایستی مدارک معتبر همراه خود داشته باشند.
‫لطفاً مدارک خود را آماده...
‫شما دو تا بیاین.
‫هاپو رو دیدی؟
‫- هاپو رو دیدی؟ ‫- نه، نه.
‫آقا سگه؟
‫تابعیت چندگانه به همراهِ...
‫- بچه‌تون چندسالشه؟ ‫- ۲ سال.
‫- من هم یه ۶ساله دارم. ‫- بچه‌های زیر ۴ سال رو...
‫ببخشید، این‌ها رو همین عصری بهمون اعلام کردن. ‫صبح یه سری قوانین دیگه بود.
‫کیه که از کاغذبازی خوشش نیاد!
‫- خب، کدومتون آمریکاییه؟ ‫- من.
‫مادر و بچه‌ش می‌تونن برن، ‫ولی شما باید ویزای کانادایی داشته باشید.
‫باید برید سفارتخونه. نزدیکترین سفارتخونه توی نیویورکه.
‫- تماس که گرفتم گفتن تا وقتی که با هم سفر می‌کنیم، مشکلی نیست. ‫- منظورشون با خانواده بوده.
‫خب ما خانواده‌ایم. ‫منم مادر بچه‌مونم. با هم ازدواج کردیم.
‫خوبه که حواستون بوده اینو بیارین.
‫خیلی خب. این سند حتماً کارتونو راه می‌ندازه.
‫- مشکلی پیش اومده؟ ‫- فقط یه مهر تأیید عبور از مرز باید بخوره.
‫می‌تونید جلوی گِیت، باز همدیگه رو ببینید. ‫خیلی کارش طول نمی‌کشه.
‫دو تا کارت ورود به پرواز ۸۴۵۵ تأیید شد.
‫یه دونه کارت هم مشروطه.
‫- ممنون. ‫- لطفاً مسافر بعدی.
‫باشه، عزیزم. از این وَر باید بریم.
‫به فرودگاه بین‌المللی ‫لوگان خوش آمدید.
‫لطفاً صبور باشید و ‫طبق راهنمایی‌های کارکنان فرودگاه عمل کنید.
‫مامانی! مامانی!
‫- شما جلوتر برین. یه چیزی بگیرین بخورین. ‫- همراهت میایم. دو ساعت طول می‌کشه تا سوار بشیم.
‫- سیل. ‫- همراهت میایم.
‫- شما بچه رو به دنیا اوردین؟ ‫- بله.
‫از تخمک خودتون بوده یا با کاشت جنین؟
‫- این چه ربطی به شما داره؟ ‫- خانم، اگه همکاری کنید کارتون خیلی سریع‌تر پیش میره.
‫امیلی، خواهشاً...
‫- می‌خوام همکاری کنم. مسئله اینه که چیزی به پروازمون نمونده. ‫- بهتره که جلوتر بفرستیدشون.
‫همراه هم می‌مونیم.
‫خب، مطمئن باشید که قرار نیست امروز ‫همراهشون به مونترئال برید.
‫با اون مأموری که بیرونه صحبت کردم. ‫ما با هم ازدواج کردیم.
‫گفت مشکلی نیست.
‫بفرمایید.
‫- این سند معتبر نیست. ‫- نگاه کنید، مهر خورده.
‫نه. این سند دیگه رسمیت نداره.
‫شما ازدواج نکردید.
‫- چی؟ ‫- ممنوعه.
‫- ممنوعه؟ ‫- یعنی چی؟
‫به دست قانون ممنوعه.
‫کدوم قانون؟
‫قانون خدا.
‫- حق نداری همچین کاری بکنی. ‫- بشینید خانم.
‫می‌خوام با رئیستون صحبت کنم. ‫یه وکیلم باید ببینم، همین الا...
‫از تخمک خودتون بوده یا با کاشت جنین؟
‫حالت چطوره؟
‫بدجوری مریضم.
‫فکر نمی‌کردم اینقدر...
‫سریع مریض بشم.
‫خیلی درد داره، خیلی.
‫می‌دونم.
‫به رحمات خداوند ‫ایمان داشته باشید.
‫اوست که ناجی و رهانندۀ بندگانش است.‫
‫قرص‌هاتو خوردی؟
‫فکر نکنم اثر کرده باشه.
‫چی کار کردی؟
‫چی بهم خوروندی؟
‫خدا نجاتم میده.
‫تو محکوم به عذابی. تو محکوم به عذابی.
‫تا ابد توی آتیش جهنم می‌سوزی.
‫تو هر ماه، یه زن رو محکم نگه می‌داشتی ‫تا شوهرت راحت بهش تجاوز کنه.
‫بعضی از کارها نابخشودنی‌ان.
‫- چند ساعت دیگه بیشتر طول نمی‌کشه. ‫- تو هیولایی!
‫زنیکۀ...
‫زنیکۀ بی‌رحم.
‫امیلی.
‫بیا باهام دعا کن... ‫باهام دعا کن.
‫بهتره تنها بمیری.
‫عواقبی در انتظارتونه!
‫برو وسایلتو بیار!
‫جنین.
‫سلام. سلام!
‫سلام.
‫حرکت کنین!
‫راه بیفت!
‫همۀ آدم‌ها نقاط تحریک آمیز اصلی رو بلدن. ‫نقطۀ یک، دو و سه،
‫چهار،
‫پنج، شیش و هفت.
‫هفت‌تاست؟
‫بذار ببینم.
‫ها، راست میگه.
‫اونم حسابه؟
‫از اون مهم‌هاشم هست.
‫می‌دونی چیه، داشتم چپکی نگاه می‌کردم.
‫اوه! خب، می‌دونی بعضی‌وقت‌ها حالت ‫چپکی بودنشم کمک می‌کنه.
‫خب، بیشتر مردها به این ترتیب عمل می‌کنن: ‫یک، دو، سه، بعدش میرن سراغِ...
‫(سریال «دوستان» - فصل ۴، قسمت ۱۱)
‫[دیوارنوشته: آزادی بیان، صرفاً یکی از مباحثِ ‫دموکراسی نیست. خود دموکراسی‌ست.]
‫[به جنسیت خود مفتخر باش] ‫(پرچم رنگین‌کمان، نمادی مختصِ دگرباشان جنسی)
‫خداوندا، ای که رفتگانِ معتقدت ‫با رحمت و شفقت تو آرامش یافته‌اند،
‫تمنا می‌کنم که فرشتۀ مقرّبت را ‫برای محافظت از این مکان نازل کنی.
‫با توسل به عیسی مسیح.
‫آمین.
‫به یاد سحر و کارون
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی: donate.masihm.ir ‫عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها: masihm.ir/subtitle
‫توپ از کنارۀ زمین خارج میشه و خطاست.
‫۲ تا پرتاب سالم و ۲ تا خطا داشتیم.
‫دیوید اُرتیز آمادۀ خوشحالی کردنه؛
‫هوادارها هم همینطور.
‫۹۵ ساله که ورزشگاه «فِن‌وِی پارک»‌ همچین روزی رو به خودش ندیده! ‫(ورزشگاهی که در قسمت قبلی ندیمه‌ها آمادۀ حلق‌آویز شدن بودند)
‫تیم رد ساکس قهرمان میجر لیگ شد.
‫masihm.ir 26.04.2018 © ‫ver 1.4