‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫اینجا قبل از جنگ هم متروکه بوده.
‫شاید چند روز دیگه دیدمت. ‫البته اگه هنوز همین دور و برها باشی.
‫- چِت شده تو؟ مویرا. ‫- نه. هی، دیگه اسمم روبیه.
‫جون؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- می‌دونی اینجا کجاست؟
‫می‌دونی اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫اینجا کشتارگاهه. ‫ بیا از اینجا بریم.
‫جون، نمی‌تونی جایی بری. همه‌جا دنبالتن.
‫برام مهم نیست. برام مهم نیست.
‫تو که مارتا نیستی، راحت از مرز فرار کنی. ‫تو یه ندیمۀ بارداری.
‫- اول هانا رو پیدا می‌کنیم. بعدشم میریم شمال! ‫- نه.
‫نه، نمیریم.
‫به اُنتاریو خوش اومدی. ‫قوم و خویشی توی کانادا نداری؟
‫- سلام. ‫- چطوره که تو اینجایی؟
‫اسمت توی لیست خویشاوندانمه.
‫لوک!
‫خداوندا، ای که رحمتت، شاملِ حالِ رفتگان معتقد توست.
‫تمنا می‌کنم که فرشتۀ مقرّبت را ‫برای محافظت از این مکان نازل کنی.
‫آمین.
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده و علی‌اکبر دوست‌دار ‫Ali99 | masihm.ir
‫قصۀ ندیمه - قسمت ۳، بار سفر
‫♪ Go! (feat. Karen O) by Santigold ♪
‫قبلاًها مادرم می‌گفت: «زن‌ها خیلی سازش‌پذیرن.
‫آدم از چیزهایی که ما زن‌ها ‫بهشون عادت می‌کنیم، حسابی تعجب می‌کنه.»
‫من دو ماهه که اینجام. ‫یعنی به چه چیزهایی عادت کردم؟!
‫مانور نظامی رو لب مرز بیشتر کردن.
‫هم ارتش کانادا، هم انگلیس.
‫ساعت ۷ و نیمه.
‫درسته، ول‍... ‫امروز شیفتم دیرتره.
‫چه خوب.
‫امروز نوبت تخم‌مرغه. شدی پوست و استخون.
‫صبح بخیر.
‫قهوه هست،
‫تخم‌مرغ هم اگه خواستی هست.
‫در چه حالی؟
‫صبح تا شب تو تخت نمونی‌ها.
‫خب... خب...
‫باید آمادۀ حمله بشن.
‫از سمت شمال [ایالت] نیویورک.
‫انگار باز برگشتیم به سال ۱۷۷۵. ‫(تاریخ آغاز جنگ منجر به استقلال آمریکا)
‫یه بشقاب واسه خودت بردار. ‫آماده‌ست دیگه.
‫ممنون...
‫مامان!
‫زهر مار.
‫مامانمم همینو بهم می‌گفت.
‫- مادر بافکری بوده. ‫- باورم نمیشه!
‫خب، بهم بگو... چی باعث شد که ‫این شعبه از «فرزندان یعقوب» رو بر پا کنی؟
‫خب، توی اینترنت در موردش خوندم. ‫یه گروه فیسبوکم بود؛
‫ولی واقعیتش فکر کنم به خاطر ‫بچه‌ها بود که وارد این قضایا شدم.
‫بچه‌های توی این گروه، ‫همه‌شون محیط زندگی خوبی نداشتن.
‫می‌خواستم کمکشون کنم؛ بچه‌ها رو از دست گروه‌های خلافکار و ‫خونواده‌های گناه‌آلودِشون خلاص کنم و به یه محیط بهتر ب‍...
‫دارم روی آب، خشت می‌زنم؛ می‌دونم.
‫ولی تلاش کردن بی‌فایده نیست.
‫کوشا همینجوری از داداشش جلو زد.
‫تو همیشه اونجا بودی.
‫ولی هیچکس متوجهت نشد.
‫باشه بابا...
‫من متوجهت شدم.
‫بهم گفت که داریم میریم به اردک‌ها غذا بدیم.
‫ایستادگی کن، هیچوقت ساکت نمون! ‫حقتو پس بگیر، خودتو خوار ندون!
‫فکر کنم می‌دونستم، ‫یا که باید دوهزاریم می‌افتاد.
‫آخه کی شب‌ها به اردک‌ها غذا میده؟
‫ناراحت نشدم.
‫عاشق این بودم که مادرمو اینجور آتیشی ببینم.
‫بعدتر مامانم بهم گفت که تظاهرکننده‌ها ‫داشتن اسم متجاوزین جنسی‌شون رو می‌نوشتن.
‫و یادمه که اونجا، پر از تیکه‌های کاغذ بود.
‫خیلی بود.
‫انگار داشت برف می‌بارید.
‫سلام.
‫مغز خودتو با این چیزها نخور.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫ممنون.
‫ولی دیگه نباید به قوطیِ قهوۀ ریتا دستبرد بزنی. ‫اگه بفهمه می‌کشتت. جدی میگم.
‫بیدارم نکردی.
‫چون اگه بیدارت می‌کردم، می‌رفتی. خب...
‫کجای این کار به نفع منه؟
‫بهتره دیگه برم.
‫گوش کن، اون‌ها تماس گرفتن.
‫مطمئن نیستم، ولی بهتره دیگه آمادۀ رفتن بشی.
‫به کجا؟
‫نمی‌دونم.
‫میرم ببینم چی می‌تونم سر در بیارم؛ ‫سعی می‌کنم سه‌شنبه چند ساعت بیام پیشت.
‫هانا چی؟
‫دارم سعیمو می‌کنم.
‫گندش بزنن.
‫نمی‌تونم برم.
‫این که صحیح و سالم خارج بشی، ‫به نفع همه‌ست.
‫به نفع منه.
‫به نفع هاناست.
‫به نفع همه‌ست.
‫«بهتر، هیچوقت به معنای بهتر برای همه نیست.»
‫هی...
‫هضمش سخته، می‌دونم.
‫منم وقتی رسیدم اینجا مثل زامبی‌ها بودم.
‫تا رسیدم بهم گفتن: ‫«به کانادا خوش اومدین. بفرمایید شربت شیرۀ افرا.»
‫اینجا واقعاً از این شربت‌ها بهت نمیدن.
‫حالت خوبه؟
‫قبلاً توی ارتش بودم.
‫بخش تدارکات و استقرارِ برق‌آسای قوا.
‫بعدِ اون اتفاقات، همه‌مونو از دم نگهبان کردن.
‫یه هفته بعد، دیدم یگانمون داره جسد‌ها رو از دیوار آویزون می‌کنه.
‫جسد «خائنین به جنسیت».
‫یکیشون دوست‌پسر سابقم توی دانشگاه بود.
‫اینجا واسه افرادی که شرایط سختی داشتن، ‫مشاورۀ روانی هست.
‫طبقۀ سوم. درست کنار آسانسور.
‫کم‌کم آسون میشه.
‫بهت قول میدم.
‫- پس کیف‌ها کجاست؟ ‫- این هفته محموله‌ای نیست.
‫یا که بهتره بگم، محمولۀ دریافتی‌ای نیست.
‫فقط محمولۀ ارسالی‌ای هست.
‫الان؟
‫به من اینطور گفتن.
‫نیک هم میاد؟
‫نیک کیه؟
‫یه سری وسایل طبقۀ بالا گذاشتم.
‫بعداً از شرشون خلاص میشم. ‫بیا. برو عقب کامیون.
‫جون کوچولو!
‫چی شد؟
‫واسه حمایت از زن‌های باردار رفته بودیم ‫همون کلینیکی که توی اسپرینگفیلده؛ مامانت امروز اونجا کار می‌کرد.
‫- خدایا. ‫- نازی‌های کثافت عوضی.
‫- دقیقاً. ‫- سلام دخترجون.
‫سلام. چی شده مامان؟ ‫- چیزی نیست. یه نفر بطری پرت کرد.
‫- دکترها رو نشونه می‌گیرن. ‫- همیشه همینجوره.
‫معمولاً نشونه‌گیری آدم‌های عوضی اینقدر خوب نیست.
‫واسه اون چیزه اومدی دیگه، درسته؟
‫آره. دستگاه همزن.
‫صحیح... یه جایی همین‌جاهاست.
‫- باشه. ‫- خب... چی می‌خوای درست کنی؟
‫من و لوک می‌خوایم واسه مویرا شام درست کنیم.
‫لوک یه کتاب آشپزی از مارک بیتمن گرفته؛ ‫یه خرده جوگیر شده.
‫قضیۀ لباست چیه؟
‫- این‌ها رو میگی؟ تازه از سر کار اومدم. ‫- قشنگه.
‫- توی یه انتشاراتی کار می‌کنم. ‫- چه خوب.
‫یه انتشاراتیِ خرده‌پاست. ‫بیشتر تو کار کتاب‌های دانشگاهی‌‌ان.
‫راستش همین اواخر ترفیع گرفتم، ‫الان دستیار ویراستارم.
‫مویرا داره یه وبسایت واسه ‫تعاونی زنان همجنسگرا طراحی می‌کنه.
‫چه خوب.
‫بازم از این چیزها لازم‌ داریم.
‫اینجا منتظر بمون.
‫یه کسی به‌زودی میاد.
‫خدا به همراهت دختر جون.
‫[فرودگاه بین‌المللی لوگان]
‫[ورود به شهر «سِیلِم»] ‫(شهری که در گذشته، ۱۴ زن به جرم جادوگری در آن محاکمه و دار زده شدند)
‫تو جادوگر مهربونی یا جادوگر بدجنس؟
‫بستگی داره از کی درباره‌م پرس و جو کنی.
‫اسمت چیه؟
‫جون آزبورن.
‫- فامیل مادرت؟ ‫- مدِکس.
‫بیا.
‫کجا داریم میریم؟
‫باند فرودگاه؛ غرب شهر ووستر.
‫یکی هست که یه هواپیمای باری کوچیک داره؛ ‫جنس‌های بازارسیاه رو جابجا می‌کنه.
‫کجا می‌بره؟
‫کانادا.
‫فردا همین که هوا تاریک شد، هواپیما بلند میشه.
‫توی یکی از خونه‌های خودی میذارمت.
‫اون‌ها هم تا باند فرودگاه همراهیت می‌کنن. ‫احتمالاً تا ۴۰۰متریش.
‫اون‌ها کی‌ان؟
‫روحمم خبر نداره.
‫یه آدم شجاع یا احمق؛ یا که هر دو تاش.
‫خیلی از آدم‌ها هر دوتاشن.
‫بیا.
‫گندش بزنن.
‫- گندش بزنن. ‫- چیه؟
‫متأسفم، ما...
‫خیلی متأسفم.
‫هی!
‫- «خونۀ امن» رو... نه، نه، نه... ‫- هی!
‫باید برگردی اون داخل.
‫- نه! ‫- آره...
‫- «خونۀ امن» لو رفته. همینجا منتظر بمون. ‫- نمی‌تونی...
‫- متأسفم. ‫- نه! نمی‌تونی منو... هی!
‫برگرد داخل!
‫- نه! هی! منو اینجا تنها نذاز! ‫- نه! نه!
‫- نه! ‫- نه! نه! نه!
‫هی!
‫نه! نه!
‫هی!
‫هی! نه!
‫نه!
‫نه.
‫تو رو خدا.
‫بیا.
‫عجله کن.
‫گندش بزنن.
‫ممنون.
‫بخواب.
‫گندش بزنن.
‫بیا بریم.
‫بیا.
‫اوه، معذرت می‌خوام.
‫اشکالی نداره. ممنون.
‫خداوند مهربان و رحیم است.
‫چیزی...
‫چیزی نگو.
‫پس آدم‌های دون‌پایه اینجا زندگی می‌کنن.
‫منم اگه زناکار نبودم، اینجا زندگی می‌کردم.
‫اگه به کلیسای درستی می‌رفتم.
‫اگه مهره‌هامو درست حرکت می‌دادم.
‫البته اگه می‌دونستم باید مهره‌هامو حرکت بدم.
‫- اوه، سلام پهلوون! ‫- سلام.
‫این موقع صبح چی کار می‌کنی؟
‫مامان خونه‌ست؟
‫- آره. ‫- ها؟
‫- آره. ‫- پس خونه‌ست.
‫زیر سایۀ خداوند.
‫نه.
‫یه لحظه توی آشپزخونه منتظر باش.
‫به چیزی دست نزن.
‫چشم خانوم.
‫چطور تونستی؟!
‫چی پیش خودت فکر می‌کردی؟
‫روزت پربرکت!
‫روزت پربرکت.
‫بلدی با ماشین آتش‌نشانی بازی کنی؟
‫آره که بلدم.
‫خیلی خب.
‫ببین، از وسط این دوتا سوراخ رد میشه.
‫باشه. وارِدیا.
‫دینگ دینگ.
‫زنگوله‌ش واسه چیه؟
‫زنگوله‌ش...
‫به مردم خبر میده تا بتونن بیان و کمک کنن.
‫آدام، بیا لباستو بپوش.
‫زود باش.
‫- ببخشید، ازم خواست باهاش... ‫- این‌ها رو می‌برم.
‫ممنون.
‫ممنون که راهم دادین.
‫تصمیمش با من نبود.
‫تو یه ندیمه‌ای.
‫بودم.
‫ما هم اگه بارور بودیم، همینجوری می‌شدیم. ‫با لباس قرمز و لفاف سفید.
‫نمی‌دونم چطور می‌تونی بچه‌تو به یکی دیگه بدی.
‫دارم سعی می‌کنم ندم.
‫اگه جای تو بودم، قبلش می‌مردم.
‫آره، منم قبلاً همینجور فکر می‌کردم.
‫کفش‌هام کجاست؟
‫زیر تختو نگاه کردی؟
‫بیا بگیر.
‫خوبه.
‫آدام. پیدا شد. خب.
‫می‌خوایم با بهترین ظاهرت توی کلیسا باشی.
‫میرید کلیسا.
‫ما علناً به ایمان اقرار می‌کنیم.
‫خیلی خب...
‫بریم.
‫زود رسیدن هیچ ضرری نداره،
‫دیر رسیدن هم هیچ فایده‌ای نداره.
‫تا ساعت ۲ برمی‌گردیم.
‫سعی کن سر و صدا راه نندازی.
‫اینجا گوش‌های همه تیزه.
‫باشه.
‫جدی‌جدی تیزه.
‫ممنون که راهم دادی.
‫به خاطر همه چیز.
‫خب بگو... شجاعی یا احمق؟
‫شجاع که نیستم.
‫دیگه خودت حساب کن.
‫دیگه هیچوقت نمی‌بینمت.
‫تقصیر من چیه؟ خودت همیشه تو مسافرتی.
‫آخه مهمه.
‫می‌دونم.
‫- وقتی ۳۷ سالم بود، تو رو باردار بودم، می‌دونی. ‫- می‌دونم.
‫اصلاً برام آسون نبود.
‫منتها می‌خواستم تو رو داشته باشم. ‫خیلی هم... می‌خواستم.
‫واقعاً اون شغل تو انتشاراتی رو دوست داری؟ راستشو بگو.
‫آره. اگه دوست نداشتم یه شغل دیگه پیدا می‌کردم.
‫بچه که بودی، می‌خواستی عضو هیئت قضات دیوان عالی بشی.
‫خب، یکی دیگه از آرزوهام هم ازدواج با جردن کتلانو بود؛ (بازی کرد My So-Called Life شخصیتی که جرد لتو در سریال)
‫واقعاً دلت می‌خواد هر روز بشینی و ‫توی نوشته‌های این و اون، دنبال غلط تایپی بگردی؟
‫اوهوم.
‫من به خاطرت کلی فداکاری کردم و این که می‌بینم ‫به همین چیزهای کم راضی شدی، کفریم می‌کنه.
‫خب، شرمنده‌م.
‫گمونم من توجیهی برای زندگیت نیستم.
‫لوک حالش چطوره؟
‫خوبه.
‫این چندوقته داره اضافه‌کاری می‌کنه تا بتونه ‫واسه عروسی بیشتر مرخصی بگیره.
‫به نظرم نباید باهاش ازدواج کنی.
‫چی؟
‫راجع بهش فکر کردم.
‫چه خوب. خوشحال شدم که فکر کردی.
‫جون، تو سن و سالی نداری.
‫واقعاً می‌خوای این همه انرژی و شور و شوقت ‫رو دودوستی تحویل یه مرد بدی؟
‫نه، می‌خوام به لوک بدمش.
‫لوک پسر بدی نیست، ولی بی‌خیال... ‫این کشور داره از هم می‌پاشه.
‫وقتشه که بریم توی خیابون‌ها و بجنگیم، ‫نه این که مامان‌بازی کنیم.
‫من که بازی نمی‌کنم.
‫به نظرم ازدواج با لوک اشتباهه.
‫باشه.
‫هی، بیا.
‫روزتون پربرکت! شماها رفتید؟
‫سلام؟
‫عمر؟
‫هِدِر؟
‫کسی نیست؟
‫سلام. من هانا هستم. ‫سلام کن آقا خرگوشه. سلام.
‫ چیزی به ساعت ۵ نمونده.
‫شاید دوست‌هاشونو توی راه دیدن.
‫ شاید مچ پای آدام پیچ خورده ‫ و مجبور شدن برن پیش دکتر.
‫شاید خیلی اتفاقات دیگه.
‫زمین موهبتیه...
‫که پروردگاری مهربان و گشاده‌دست، ‫به ما ارزانی داشته.
‫اما تا سالیان سال، ما قدر نعماتش رو ندونستیم.
‫منابع آب‌، هوا، ‫و حتی جسم خودمونو...
‫آلوده کردیم.
‫هر چیزی که برامون ارزشمند بود رو مسموم کردیم.
‫و بعد وقتی دیدیم دنیامون داره ‫نابود میشه، متعجب شدیم!
‫اما حالا با سعی و کوشش،
‫و با ندامت می‌تونیم...
‫از گناه پاک بشیم.
‫با هر سنگ،
‫می‌تونیم مجدداً لطف خداوند رو به دست بیاریم.
‫زمینی می‌سازیم که در اون...
‫بذر در خاکی معطّر کشت میشه،
‫نه در میان خار و خاشاک ‫و نه در زمینی بایر و سم‌آلود.
‫و اون وقت بی‌شک خداوند ‫نعماتی فراوان به ما ارزانی می‌کنه.
‫به نظرت چطور پیداش کردن؟
‫درمونگاه‌ها که تمام پرونده‌های سقط جنین رو از بین بردن.
‫نمی‌دونم.
‫خیلی متأسفم.
‫بهش گفتم که کارش...
‫پرخطره.
‫راست می‌گفتی.
‫اونم راست می‌گفت.
‫می‌دونست.
‫مویرا، مادرم از همون اولش می‌دونست.
‫خب، حداقل توی مستعمرات زود تموم میشه.
‫واسه اون نه.
‫خودت که می‌دونی، تا آخرش می‌جنگه.
‫ قبلاً منتظر ‌موندم.
‫ با خودم ‌گفتم شاید اوضاع روبراه بشه.
‫به خدا اگه برگردم به قبل، دیگه منتظر نمی‌مونم.
‫روزت پربرکت.
‫حداقل هوا بارونی نیست.
‫شکوه مختص خداست.
‫ تمامی مسافران توجه نمایند. ‫ این، آخرین توقف در این مسیر خواهد بود.
‫این قطار مسیر دیگری را طی نخواهد کرد. ‫ آخرین ایستگاه. روزتان پربرکت.
‫خیلی کوچیکه.
‫دیگه دیره.
‫نه! نه!
‫از هم جدا میشیم.
‫ دست‌هامو می‌گیرن،
‫و چشم‌هام سیاهی میرن؛
‫چیزی نمی‌مونه به جز یه روزنۀ کوچیک.
‫یه روزنۀ خیلی کوچیک.
‫مثل روزنه‌ای که آخر سر تلسکوپه.
‫یه بار از من جدا شد.
‫حالا من باید ترکش کنم.
‫دخترتون رو جوری بزرگ کنید که یه فمینیست بشه.
‫اگه این کارو نکنید، کل زندگیشو منتظر ‫این می‌مونه که مردها نجاتش بدن.
‫آه، وای.
‫نکن، نکن. ‫من خوبم. نمی‌خواد.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫اگه نظرتو عوض کردی، بهم خبر بده.
‫راستی، من کِیتلینَم.
‫منم روبی‌ام.
‫برو درتو بذار.
‫برکت به برشتوک میوه‌ای!
‫چقدر منتظر بودی که اینو بگی؟
‫یه مدتی میشه.
‫بهتره همونجایی که هستی، وایسی.
‫- من همون ندیمه‌‌‌ام. ‫- لباس مخصوصت کجاست؟
‫از کجا بدونم یکی دیگه نیستی؟
‫قانع‌کننده‌ست.
‫تو کی هستی؟
‫من رانندۀ فرمانده ولزم.
‫یعنی بودم. من راننده‌م.
‫به «پرواز ویژۀ پلاتینیوم» خوش اومدین.
‫جای همه گرم و نرمه؟
‫وقتی بریم بالا دیگه هوا خیلی سرد میشه.
‫♪ Hollaback Girl by Gwen Stefani ♪
‫مامان.
‫ هیچ مادری کاملاً شبیه تصورات فرزندش از یه مادر نیست.
‫و به گمونم برعکسش هم صادقه.
‫ ولی،
‫ علی‌رغم همه چیز،
‫به عنوان مادر و دختر کارمون بد نبود.
‫به خوبی بقیۀ مادر و دخترها بودیم.
‫کاشکی مادرم اینجا بود، تا بتونم بهش ‫بگم بالاخره اینو درک می‌کنم.
‫ تا بتونم بهش بگم که بخشیدمش.
‫و بعد، از هانا تقاضای بخشش کنم.
‫وای! لعنت بهش!
‫آروم بیا بیرون! دست‌ها بالا!
‫دست‌هاتو بیار بالا!
‫زانو بزن! زود باش!
‫برید اون وَر!
‫نه! نه! نه، خواهش می‌کنم! نه!
‫نه!
‫نه! نه! نه!
‫نه!
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده و علی‌اکبر دوست‌دار ‫Ali99 | masihm.ir
‫Aliakbar99 ¦ Instagr.am/Aliakbar.1999@ ‫masih_mzsh@
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫05.05.2018 ‫ver 1.7