‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫کمکی از دستم بر میاد، فرمانده پرایس؟
‫قراره گیلیاد رو کاملاً پاکسازی کنیم، پسرم.
‫باید بگم واقعاً روحیۀ ورزشیت رو می‌رسونه که اومدی. ‫علی‌رغم یه دستی که باختی.
‫کوشینگ.
‫نوبت توئه.
‫باید با ایدن بخوابی. ‫گزارشتو رد می‌کنه، دردسرساز میشه.
‫- نمی‌تونم. ‫- آره، می‌تونی.
‫چون من تحملِ از دست دادنتو ندارم. می‌فهمی؟
‫فرمانده پرایس.
‫دیگه نمی‌تونم توی اون خونه بمونم. ‫منتقلم کنین.
‫بهت قول میدم.
‫مفتخرم که مرکز جدیدِ ‫«راحیل و لیه» رو بهتون معرفی کنم.
‫هنوز وقتش نشده. بهش بگین برگرده...
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫ - قسمت ۷، مابعدقصۀ ندیمه
‫♪ My Life by Iris Dement ♪
‫به هنگام هر طلوع و غروب خورشید،
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫خداوندا، وقتی خود را گم کرده‌ایم ‫و دل‌آزرده و ملولیم،
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫وقتی به خستگی دچاریم و ‫محتاج طاقت و توانیم،
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫پس تا وقتی که ما زنده‌ایم، آن‌ها نیز زنده خواهند بود.
‫چون ما آنان را به یاد می‌آوریم.
‫دخترها...
‫کاشکی می‌تونستم دنیایی بدون خشونت رو بهتون بدم؛
‫بدون رنج و درد.
‫همیشه آرزوم همین بوده.
‫و ای خداوند مهربان، ‫ما آن‌ها را با نام‌هایشان به یاد خواهیم داشت.
‫آف‌رایِن.
‫آف‌لئو.
‫آف‌هَل.
‫آف‌زِو.
‫آف‌بن.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫آف‌دانکِن.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫آف‌جان.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫آف‌ادوارد.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫آف‌کالین.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫آف‌رِیموند.
‫آنان را به یاد می‌آوریم.
‫من اسم ۲۶تا فرمانده رو شنیدم.
‫سی و یکی هم از خودمون.
‫من حتی خیلی‌هاشونو نمی‌شناختم.
‫آف‌زِو دختر خیلی خوبی بود.
‫آف‌ادوارد ولی یه کم بدجنس بود، ‫موهاشم اصلاً نمی‌شُست.
‫خدا بیامرزتش.
‫اسم آف‌گلن رو می‌دونی؟
‫همراه خرید خودت بود.
‫زیاد با هم صمیمی نشدیم.
‫اینطور که معلومه «چشم‌ها» اینجا بودن.
‫سرینا.
‫من همینجام.
‫یه بمب منفجر شد.
‫سرهنگ دنیسون، اون مسئول امنیتیه...
‫ترتیب همه چیز داده شده. ‫تو فقط استراحت کن.
‫استراحت کن و بهتر شو.
‫خانوم واترفورد.
‫فرد... فرد، نیک اینجاست.
‫از صبح هی داره به هوش میاد و از هوش میره.
‫پرونده‌ها رو از دفتر براش فرستادن که امضا کنه، ‫ولی باید روی بهبود حالش تمرکز کنه.
‫البته.
‫می‌تونم ترتیب این‌ها رو بدم.
‫نظرتون چیه برسونمتون خونه؟
‫یه کم بخوابین، لباس‌هاتونو عوض کنین.
‫ممنون. شاید بعداً.
‫- امیدوارم مزاحم نشده باشیم. ‫- نه، البته که نه. روزتون بخیر.
‫خانوم واترفورد، حال و احوالتون چطوره؟ ‫چیزی لازم ندارین؟
‫- فقط دعاهاتون. ممنونم. ‫- براش دعا می‌کنیم، مطمئن باشین.
‫باید خبری رو به گوشتون برسونیم.
‫فرمانده پرایس...
‫ریغ رحمت رو سر کشیده.
‫امیدوارم خدا آرامش ابدی نصیبش کنه.
‫بله. به امید خدا.
‫از نزدیک می‌شناختیش؟
‫- نه راستش. نه. ‫- اون مرد واقعاً باخدایی بود.
‫فرمانده کوشینگ وظایف امنیتیِ ‫فرمانده پرایس رو بر عهده می‌گیره.
‫خداوند دشوارترین آزمون‌های الهی‌ش رو ‫برای مؤمنان راستینش نگه می‌داره.
‫هر کسی که در این حملۀ وحشیانه ‫نقش داشته رو پیدا می‌کنم...
‫و مطمئن باش مجازات میشن.
‫اینو بهت قول میدم.
‫خدا در این راه همراهتون باشه.
‫واینسین!
‫نگاهتون به جلو باشه!
‫همینطور حرکت کنین!
‫وایسین!
‫- چی شده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫توی صف وایسین!
‫نگاهتون به جلو باشه!
‫تو!
‫تو و تو! یالا!
‫برین تو ماشین!
‫حرکت کنین!
‫تو!
‫برین!
‫برین! راه بیفتین! سوار شین!
‫- داریم کجا میریم؟ ‫- تکون بخور!
‫یالا! راه بیفتین!
‫حرکت کنین!
‫ببخشید.
‫- خانوم! ‫- برادر منو...
‫- اطلاعاتی از... ‫- ببخشید!
‫- خواهش می‌کنم! ‫- لطفاً سکوتو رعایت کنین.
‫دفترم می‌تونه تأیید کنه که ‫یه بمب‌گذاری در گیلیاد انجام شده.
‫تلفاتی هم در پی داشته، ‫شامل چندین مقام رده‌بالای دولتی.
‫از ندیمه‌ها هم کسی کشته شده؟
‫گزارشات تأییدنشده‌ای به دستمون رسیده که ‫غیرنظامی‌ها بین تلفات هستن، و ندیمه‌ها هم همینطور.
‫در حال حاضر اطلاعات دیگه‌ای نداریم. به محض این که ‫اطلاعات بیشتری به دستمون برسه، بهتون خبر میدیم. قول میدم.
‫لطفاً برین خونه.
‫هی لوک، کجا میری؟
‫خونه. می‌خوام شام بگیرم. تو «روتی» می‌خوری؟ ‫(نوعی نان هندی)
‫نمی‌خوای بدونی حالش خوبه یا نه؟
‫حالش خوب نیست.
‫اون زنده‌ست. ایمان داشته باش که زنده‌ست.
‫این که دونستن نمیشه.
‫خونه می‌بینمت.
‫یا خدا. خیلی زیاده.
‫۲۵۰ هزار دلار؟
‫آره.
‫در ازای یه بچۀ سالم.
‫خدایا!
‫هر جا رفتیم دیگه به حساب من!
‫هم می‌تونم وام‌های دانشجوییم رو صاف کنم، ‫هم با هالیس، اون کار توسعۀ وب رو امتحان کنم.
‫- اگه مردم دنبال بچه‌ن، به نظرت این یکی رو هم می‌برن؟! ‫- حالش چطوره؟
‫پدرمو در اورده! مگه نه؟
‫خسته‌ت می‌کنه.
‫بیا. بیا اینجا.
‫- نمیای پیش خاله‌جون، دختر کوچولو؟ ‫- بیا.
‫- بیا. سلام! ایول! ‫- ایول. ایول!
‫- قهوه‌ای چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نه، نمی‌خواد. ممنون.
‫- هی هانا! به بابایی بگو خاله‌جونو بیشتر از اون دوس داری. ‫- نکنه بگیا! نکنه بگی!
‫پس تخمکش از توئه؟
‫آره. زن و شوهره رو دیدم. ‫اهل انگلیسن. آدم‌های خوبی‌ان.
‫چیه؟
‫- می‌دونی... ممکنه به اون شیطون کوچولو وابسته بشیا. ‫- ببین... مشکلی پیش نمیاد، باشه؟
‫تو می‌تونی نگران این چیزها باشی، منم نگرانِ... ‫اون خروار پولی که قراره گیرم بیاد!
‫شیرجه می‌زنم توش! ‫مگه نه هانا؟
‫لیست تلفات رو ندارین؟ ها؟
‫- ببخشید، اطلاعات جدیدی نداریم. متأسفم. ‫- ببخشید. هی، سلام، ببخشید.
‫- مویرا! ‫- یه لحظه!
‫خواهش می‌کنم! دنبال یه کس دیگه‌م!
‫دوست‌دخترم. نامزدم.
‫- قبل از جنگ گرفتنش. ‫- باشه. باشه.
‫- لطفاً! خانوم تَپینگ! ‫- ممنون. ممنون.
‫معذرت می‌خوام دوستان. ‫بزودی اطلاعات بیشتری به دستمون می‌رسه.
‫همه‌شون؟!
‫افراد شناسایی‌نشده.
‫اطلاعات بیشتر پرونده‌ها کمه. محل مرگ و ‫نشانه‌های شناسایی دارن؛ ولی هنوز اسامیشون نامشخصه.
‫اون‌ها چی‌ان؟
‫اون‌ها کودکانن.
‫مویرا، دراز بکش و راحت باش. احساس سردی می‌کنی.
‫- اوه، وای! ‫- گفتم که!
‫بچه‌ت اندازۀ کلم بروکسله.
‫بذار ببینیم اون تو چه خبره.
‫سلام، بیگانۀ کوچولو!
‫- نمی‌خوای ببینی؟ ‫- دیدمش.
‫- می‌تونی عکسشو ببری خونه. ‫- آره.
‫- نه آم... همینجوری خوبه. ‫- نه، یه عکس با خودش می‌بره. عکسشو می‌بری!
‫- واسه چی؟ ‫- که رو یخچالت بزنی.
‫رو یخچال خودت بزن!
‫پس عکس نمی‌خوای.
‫- نه. ‫- باشه.
‫اگه چیزی لازم داشتی، زنگ بزن.
‫بگیر.
‫ممنون.
‫سلام.
‫یکی اومده ببینتت.
‫برکت به میوۀ دل.
‫بله. خداوند به بار نشاند.
‫ممنون، مارتا. ‫حتماً سرت خیلی شلوغه.
‫قربان؟
‫لطفاً از اتاق خارج شو.
‫با لطف خدا، میرم.
‫بفرما...
‫به خاطر معجزۀ خجسته‌ت، بهت تبریک میگم.
‫- حالت خوبه؟ ‫- بله، قربان.
‫خدا را شکر.
‫عالیه.
‫وقتی می‌بینم بچه‌ای توی راهه، ‫از خودم می‌پرسم که چجور دنیایی رو...
‫قراره برای نسل بعدی به جا بذاریم.
‫محض خاطر بچه‌هامونم که شده،
‫باید خودی‌هایی که قصد دارن بهمون صدمه بزنن رو پیدا کنیم.
‫منظورمو می‌فهمی؟
‫بله قربان.
‫متأسفانه من آف‌گلن رو خیلی خوب نمی‌شناختم.
‫ما فقط واسه یه مدت کوتاهی با هم قدم می‌زدیم.
‫به گمونم خیلی پرحرف نبوده.
‫نه.
‫ولی همیشه خیلی متدین به نظر می‌اومد.
‫خب، ببخشید که نتو...
‫کمک بیشتری از دستم بر نمیاد.
‫ولی حتماً می‌دونی چه کسی می‌خواست ‫از گیلیاد فراریت بده، مگه نه؟
‫متوجه نمیشم.
‫وقتی فرار کردی.
‫همون قایم‌موشک‌بازی طولانیت.
‫کی هواتو داشت؟
‫ندیدمشون.
‫ندیدیشون؟
‫نه.
‫آف‌فرد،
‫می‌تونی بهم اعتماد کنی.
‫کی بهت کمک کرد؟
‫فرمانده واترفورد؟
‫من رو بر خلاف خواست خودم دزدیده بودن.
‫جمهوری ما تحت محاصره‌ست.
‫واسه قصۀ شاه پریون وقت نداریم!
‫قربان...
‫من رو بر خلافِ...
‫خواست خودم دزدیده بودن.
‫آف‌فرد...
‫اگه تروریست‌ها به خونه‌تون نفوذ کرده باشن،
‫من باید بدونم.
‫خدا رو شکر.
‫حالت خوبه.
‫آره، خوبم.
‫نگهبان‌ها دارن توی خیابون به مارتاها شلیک می‌کنن. ‫مثلاً باید بهمون احساس امنیت بیشتری بده!
‫احمقانه‌ست.
‫فرد؟ بچه‌مون جاش امنه. همینجاست.
‫بیا نزدیک‌تر.
‫بزرگ‌تر شدی.
‫فرمانده حالا به استراحت نیاز داره.
‫- وضعیت فرمانده پَستور هنوز پایداره؟ ‫- بله، یه ساعت پیش پایدار بود، قربان.
‫- روزتون بخیر. ‫- روزتون بخیر.
‫چطوره بری دوباره بررسیش کنی؟ ‫یه بار دیگه هم محوطه رو بگردین.
‫- چشم قربان. ‫- ممنون.
‫حالت خوبه؟
‫آره.
‫خوبم. ببخشید.
‫با تیر زدنش، نیک.
‫فکر کنم فقط می‌خواست مجوز عبورشو ‫در بیاره که یهو بهش شلیک کردن.
‫کاری به کار کسی نداشت. اون...
‫همینجوری وسط خیابون افتاده بود ‫و داشت ازش خون می‌رفت.
‫- کاری به کار کسی نداشت. ‫- چیزی نیست.
‫چیزی نیست. تموم شده دیگه.
‫تموم شده.
‫همه‌ش اونجاست.
‫کوشینگ، اون...
‫می‌خواد بدونه کی بهم کمک کرده.
‫وقتی فرار کردم.
‫تا نفهمه دست‌بردار نیست، نیک.
‫- دست‌بردار نیست. ‫- نه.
‫نه، نیست.
‫نمی‌ذارم هیچ اتفاقی واسه‌ت بیفته.
‫- باشه. ‫- باشه.
‫خودت چی؟
‫شبتون بخیر.
‫برو بخواب.
‫بچه به استراحت نیاز داره.
‫در حال حاضر، بچه به کیک خامه‌ای نیاز داره؛
‫ولی داریم می‌سوزیم و می‌سازیم.
‫حال فرمانده چطوره؟
‫اون خیلی قویه.
‫خدا رو شکر.
‫خدا به بهبودش سرعت می‌بخشه.
‫باید برگرده سر کارش.
‫ری کوشینگ همه‌مونو به قهقرا می‌بره.
‫من و فرد، رِی و سونیا رو از قبل می‌شناختیم.
‫فرمانده کوشینگ.
‫قبلاًها با هم می‌رفتیم تعطیلات.
‫یه بار رفتیم آنتیگوآ. ‫(جزیره‌ای در منطقۀ کارائیب)
‫سواحلش حرف نداشت.
‫چندتا سنگ شیشه‌ای جمع کردیم.
‫رِی همون موقع‌ها هم آدم لاف‌زنی بود.
‫حالا شده همه‌کاره!
‫بهش نمیاد.
‫اومده بود اینجا...
‫تا باهام حرف بزنه.
‫باور نداره که من بر خلاف خواستِ ‫خودم دزدیده شده بودم.
‫باید سؤال‌هاشو با دقت بالایی جواب بدی...
‫و خاطرجمع شی که حقیقتو می‌فهمه.
‫اون‌ها فرمانده دیدز و ساکنین خونه‌ش رو...
‫اعدام کردن.
‫- به خاطر کار آف‌گلن. ‫- آف‌گلن یه تروریست بود.
‫فرمانده کوشینگ با هر خونواده‌ای که...
‫با گروه زیرزمینی در ارتباط باشه، همین کارو می‌کنه.
‫و امکان نداره که بذاره یه بچه توی اون خونه بزرگ بشه.
‫فرد هیچوقت اجازۀ همچین کاری رو نمیده.
‫اون اینجا نیست،
‫سرینا.
‫سلام.
‫مرغ تیکۀ مصالح اوردم! ‫(نوعی غذای هندی)
‫ممنون.
‫خیلی گشنه‌م نیست.
‫خب... سردش خوشمزه‌ست.
‫مجبور نیستی خودتو عذاب بدی. ‫اگه اودت هم بود، همچین چیزی نمی‌خواست.
‫وقتشه که بفهمم، باشه؟
‫فقط می‌خوام بدونم وقتی مُرده، تنها بوده یا نه.
‫اگه پیداش نکنم، چی؟
‫به دنیای من خوش اومدی.
‫همون دنیای پر از کلاه‌های زشت و ته‌ریش‌ بچه‌چاغال‌ها؟
‫نخواستم!
‫ممنون بابت غذا.
‫باشه... قابلتو نداشت.
‫دو، سه، چهار...
‫و حالا نفستونو بدین بیرون.
‫دو، سه، چهار، پنج.
‫عمیق‌تر مویرا. از توی سینه.
‫- آره، از توی سینۀ مرده‌شوربرده‌ت. ‫- هیس! اثر داره.
‫- میشه زانوتو از تو کمرم در بیاری. ممنون. ‫- ببخشید.
‫خیلی خب. آخرین نفس عمیق ‫و آرامش‌دهنده رو هم بکشین.
‫هر استرسی هست بدین بیرون.
‫خوبه. خوبه.
‫واسه امشب دیگه کافیه بچه‌ها. ممنون.
‫در ضمن یادتون نره توی کلاس‌های آموزش والدین ‫ثبت‌نام کنین. بچه‌ها با دفترچۀ راهنما به دنیا نمیان!
‫- ممنون. ‫- اینم از این.
‫- روبراهی؟ ‫- خوبم.
‫خسته‌م.
‫یه نهنگ یُبسِ خسته و کوفته‌م!
‫آره.
‫می‌دونستی، من که حامله بودم، ‫پاهام ورم کرد و مجبور شدم کفش طبی بپوشم.
‫اوهوم.
‫راهم نمی‌تونستم برم.
‫لوک مجبور شده بود هر شب پاهامو مالش بده.
‫- حتماً شوخیت گرفته! ‫- چی؟
‫- خب، داری لوک رو به رخم می‌کشی. ‫- چی‌چی شد؟!
‫- کی همچین کاری کردم؟ اصلاً یعنی چی؟ ‫- ازدواج بی‌عیب و نقصت!
‫مثل اون گور به گور شده‌ها.
‫بیا اینجا بینَم! بیا اینجا.
‫چیه؟
‫ازدواج بی‌عیب و نقصمون کجا بود؟! ‫هر شبو باید با یه آدم تکراری بگذرونم.
‫حتی وقتی از هم بیزاریم.
‫حتی وقتی انگار هیچوقت نمی‌تونه سر در بیاره که ‫چجوری ماشین ظرفشویی لامصبو پر کنه.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون بچه‌ست!
‫کی همچین چیزی می‌خواد؟
‫من که نه!
‫اوق!
‫- ازدواج بی‌عیب و نقص. خیالاتی شدی. ‫- ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫- مجبور شدی کفش طبی بپوشی؟ ‫- آره.
‫- چه جذاب. ‫- آره، عاشقشون میشی.
‫شبتون بخیر.
‫دریافت شد.
‫هی!
‫توی منطقۀ گشت‌زنی بمون و ‫خیابون‌ها رو زیر نظر داشته باش.
‫شبت بخیر.
‫شبتون بخیر.
‫ایدن کجاست؟
‫با ریتا رفت که به خانوادۀ وبستر سر بزنه.
‫بعد از اتفاقی که برای مارتاشون افتاد، ‫گفتم شاید کار خوبی باشه.
‫نیک، تا حالا شده به فرمانده کمک کنی تا ‫حکمی رو به شورای قوانین الهی، تقدیم کنه؟
‫بله خانوم.
‫این اسناد به امضای فرمانده نیاز دارن.
‫مطمئنم که فرمانده از دخالت‌های من چشمپوشی می‌کنه.
‫روند کار رو بهم توضیح میدی؟
‫می‌بینی؟
‫خنده‌داله؟
‫آماده‌ای؟
‫آره.
‫هی...
‫خدا به همراهت، مرد کوچولو!
‫خدافظ گَوین.
‫از دیدنتون خوشحال شدم.
‫- یادم میره چقدر ریزه‌پیزه‌ن. ‫- چرت نگو. من هنوز لای پام یخ می‌ذارم!
‫بالاخره خوب میشه.
‫- بعضی‌وقت‌ها که خنده‌ت می‌گیره جیش می‌کنی. ‫- باشه بابا. لطفاً ببند!
‫حالت خوبه؟
‫عالی‌ام.
‫تنها بودن یه جوریه.
‫هی!
‫مویرا! سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- حالت چطوره؟ ‫- آم، اوه... عالی‌ام.
‫می‌دونی، فکر می‌کردم دیگه نمی‌تونم با کسی بخوابم، ‫ولی اون پایین‌مایینا همه چی داره راست و ریس میشه. شکر خدا.
‫ببخشید.
‫- خانوادۀ واتسون برگشت به انگلیس. ‫- آره، اون‌ها...
‫سر شیش‌ماهگی گَوین برام کارت تبریک فرستادن.
‫خیلی قشنگ بود.
‫- احیاناً چیزی در مورد مشروب‌های مالبک نمی‌دونی؟ ‫- آم...
‫بله. فرض می‌کنم جوابت بله‌ست!
‫بیا این وَر.
‫- این یکی. ‫- اولین شیشه‌ای که دیدی؟
‫آره. من ولی بیشتر اهل شراب سفیدم.
‫- چندش! ‫- باشه.
‫آم...
‫قرار بود ۲۰ دِیقه پیش، خونۀ جون و لوک‌اینا باشم.
‫- ممنون بابت توصیه‌ت، دکتر. ‫- آم... تو دیگه مریضم نیستی.
‫می‌تونی اودت صدام کنی.
‫باشه.
‫ممنون، اودت.
‫ممنون...
‫- چی شده؟ کی مجوز این کارو صادر کرده؟ ‫- دست‌هاتو بگیر بالا!
‫کی مسئول این کارهاست؟ ‫دارم باهات حرف می‌زنم.
‫- وارن، اینجا چه خبره؟ ‫- ری کوشینگ، تو به دستور فرمانده واترفورد...
‫از مقام فرماندهی خلع شدی و ‫متهم به ارتداد و خیانتی.
‫مسخره‌ست وارن.
‫با تروریست‌ها همکاری کردی و ‫برای تضعیف جمهوری الهی ما دست به توطئه زدی.
‫مدارک ارائه‌شده توسط «چشم‌ها» محکم و مستدلن.
‫ربع کیلو بسه، ممنون.
‫- چه وفور نعمتی! امشب مرغ‌لیمویی درست می‌کنم. ‫- خدا رو شکر.
‫اگه شد با لوبیا سبز و سیر.
‫- سلام! ‫- وای خدا!
‫یا خدا!
‫سلام!
‫تو چطوری... چطوری اینجا اومدی؟
‫به گمونم بعد از بمب‌گذاری تعداد ندیمه‌ها خیلی کم بوده، ‫واسه همین چندتامونو از مستعمرات برگردوندن.
‫- خوب نیست؟ ‫- وای خدا، آره!
‫خدا نجاتمون داد.
‫واسه‌مون نقشه داره.
‫واسه هر دوتامون نقشه داره.
‫ممکنه یه دونه نقشه نباشه، ‫احتمال داره فرق کنه، ولی بازم...
‫خوشحالم از دیدنت.
‫امیلی؟
‫سلام.
‫جون.
‫اسمم اینه.
‫فرصت نشد بهت بگم.
‫هی...
‫اسم من جونه.
‫من بریانام.
‫سلام.
‫من بریانام.
‫آلما.
‫سلام.
‫من دلورسم.
‫اسم مادربزرگم هم همین بود.
‫- من آلمام. ‫- اسم من بریاناست.
‫سلام.
‫- اسم من جنینه. ‫- من بریانام.
‫- اسم من آلماست. ‫- اسم من دئیدره‌ست‌.
‫سلام، اسم من ساراست. ‫از دیدنت خوشحالم.
‫آلما.
‫اِرین.
‫مریلِن.
‫منابع ما در گیلیاد، اسامی زنانی که ‫در حملۀ انتحاری کشته شدن رو اعلام کردن.
‫به خانواده‌هاشون اطلاع داده شده ‫و عمیقاً باهاشون همدردی می‌کنیم.
‫اسامی درگذشتگان از این قراره: ‫جنیفر بِرِگز.
‫مِی کوهن.
‫نورا فورد.
‫پاتریشیا فرانک.
‫لیلی فولر.
‫اعتقاد داریم که اون مسئول بمب‌گذاری بوده.
‫شریل گاردینی.
‫جوآنا گرنت.
‫لیندزی هِیز.
‫تیانا مور.
‫جِیدا کینگ.
‫مگان یانگ.
‫کلوئی واشنگتن.
‫اِدریانا هال.
‫هلن کمپل.
‫ایزابلا لوپز.
‫اودت جانسِن.
‫آف‌فرد.
‫لطفاً همراهم بیا.
‫فرمانده کوشینگ، خیابون‌هامون رو به منطقۀ جنگی تبدیل کرد.
‫این‌ها پیشنویس دستورات جدید امنیتیه.
‫از طرف فرمانده؟
با اجرای این دستورات، ‫ایستگاه‌های بازرسیِ اضافی حذف میشن و ‫حضور نگهبان‌ها کاهش پیدا می‌کنه.
‫دیگه وقتشه که اوضاع اینجا به حالت عادی برگرده.
‫موافق نیستی؟
‫بله موافقم، خانوم واترفورد.
‫تو ویراستاری.
مگه نه؟
‫قبلاً بودم.
‫خوبه.
‫این پیشنویس‌ها رو برام مرور کن.
یه ‫خودکار لازمم میشه.
‫♪ Venus by Shocking Blue ♪
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
donate.masihm.ir ‫حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی: masihm.ir/subtitle ‫عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها:
‫masihm.ir 06.06.2018 © ‫ver 1.4