‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫به نظرم آف‌فرد خوشحال بود که بچه‌مون به دنیا نیومد.
‫دکتر حاضر نمیشه زایمانش رو تحریک کنه.
‫- کاری از دستمون ساخته نیست، جز این که صبر کنیم. ‫- به نظرم بهترین راه، «طبیعی‌ترین» راهِ موجوده.
‫نکن! سرینا، نه! تو رو خدا نکن! ‫تو رو خدا نکن! نه، نکن! این کارو نکنین!
‫نمی‌ذارم اینجا بزرگ شی. بهت قول میدم.
‫یه سوپرایز برات تدارک دیدم. ‫فکر کنم خوشت بیاد.
‫تا سه ساعت دیگه، قبل از این که ‫سرینا بفهمه نیستین، برگرد.
‫- هانا! ‫- مامان!
‫هانا، بیا اینجا عزیزم. ‫بیا اینجا عزیزم.
‫حالا ازت می‌خوام بری، باشه؟
‫- اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫- داشتم خونۀ فرمانده رو بررسی می‌کردم...
‫- ببینم کسی هست یا نه. ‫- داری دروغ میگی.
‫ای خدا!
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫ - قسمت ۱۱، هالیقصۀ ندیمه
‫متأسفم که این داستان پر از درد و رنجه.
‫متأسفم که از هم گسیخته‌ست.
‫مثل بدنی که زیر آتیش رگباره ‫یا که به ضربِ زور تیکه‌تیکه شده.
‫ولی کاری از دستم بر نمیاد که تغییرش بدم.
‫سعی کردم چندتا از اتفاقات خوب رو هم توی داستان جا بدم.
‫اینم از این. آفرین.
‫- مامان! ‫- باشه عزیز دلم.
‫دوسِت دارم، باشه؟ ‫بغلم کن. بغلم کن.
‫خب، بهت خوش بگذره. باشه عزیزم؟
‫- دوسِت دارم. دیگه مامان باید بره. باشه؟ ‫- نه نه نه.
‫باید برم عزیزم. یادته دیروز چقدر بهت خوش گذشت؟
‫- نه. ‫- خیلی خوش گذشت.
‫اون نقاشی‌های گنده رو واسه من و بابا کشیدی، ‫چندتا دوست هم پیدا کردی...
‫- نه. ‫- نه؟ باشه.
‫- سلام! ‫- ببین، خانوم تاناکا اومده.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام، ببخشید. امروز یه کم به مشکل خوردیم.
‫می‌دونم سخته. ولی به محض این که بری، ‫گریه‌ش بند میاد. مطمئن باش.
‫خیلی هم مهمه که طبق برنامه عمل کنیم.
‫- این آخرین بغله؟ ‫- فکر کنم.
‫- خب. هانا... دیگه وقتشه که مامانت بره. ‫- آره. یالا عزیزم. مامان باید بره. باشه؟
‫- آفرین. ‫- نه.
‫از پسش بر میای. ‫قراره یه عالمه خوش بگذرونی.
‫- مطمئنم با مادر خودتونم همین تجربه رو داشتین. ‫- آره. راستش نه.
‫خیلی خب. باشه دیگه. روز خوبی داشته باشی. ‫دلم برات تنگ میشه. دوسِت دارم.
‫- چیزیت نمیشه، باشه؟ می‌دونم. ‫- می‌خوای دوست‌هاتو ببینی؟
‫- برو دوست‌هاتو بب‍... ‫- نه، نه!
‫- برو عزیزم. ‫- بیا اینجا هانا.
‫- دست خانومه رو بگیر. ‫- قراره یه عالمه خوش بگذرونیم.
‫- آره! ‫- خیلی بهت خوش می‌گذره.
‫- چیزی نیست هانا. ‫- عیبی نداره.
‫- چیزی نیست. برو. ‫- چیزی نیست.
‫- دوسِت دارم. ‫- بیا با مامان خدافظی کنیم.
‫- روز خوبی داشته باشی! ‫- مامان!
‫خدافظ هانای مامان.
‫- بریم؟ ‫- مامان؟
‫پرواز می‌کنی! قراره امروز پرواز کنی!
‫- مامان! ‫- ویژو! پرواز از روی پله‌ها!
‫رادیو «آمریکای آزاد» از جایی در سرزمینِ ‫پهناور و برف‌پوشِ شمالی به گوش شما می‌رسد.
‫و حالا اخبار.
‫دولت آمریکا در شهر انکورج، امروز وعده‌هایی مبنی بر ‫کمک‌های اقتصادی از سوی هند و چین دریافت کرد.
‫در بریتانیا، تحریم‌های بیشتری ‫علیه کشور گیلیاد اعلام شده است...
‫و همچنین برنامه‌هایی در راستای افزایش بودجۀ انتقالِ ‫پناهندگان آمریکایی از کشور کانادا، در دستور کار قرار دارد.
‫حالا آهنگی واسه یادآوری ‫به هر کسی که شنوندۀ ماست؛
‫میهن‌پرست آمریکایی یا وطن‌فروش گیلیادی، ‫«ما هنوز اینجاییم!»
‫پرچممون تا همیشه بالاست عزیزم! (گویندۀ رادیو، اُپرا وینفری‌ست)
‫♪ Hungry Heart by Bruce Springsteen ♪
‫♪ یه زن و چندتا بچه توی بالتیمور دارم ♪
‫♪ رفتم یه دوری بزنم، دیگه برنگشتم ♪
‫♪ مثل رودی که نمی‌دونه به کجا می‌ریزه ♪
‫ نظرت چیه عزیزم؟
‫♪ اشتباهی پیچیدم و همینطوری رفتم ♪
‫♪ همۀ آدم‌ها سودا به سرن ♪
‫به جهنم.
‫اسم زنِ راجر، پاتریشیاست. ‫فکر کنم توی شرکت بیمۀ «جان هنکاک» کار می‌کنه.
‫پاتریشیا. شرکت هنکاک.
‫کدوم؟ ‫راه‌راه یا گل‌گلی؟
‫- ها؟ ‫- راه‌راه یا گل‌گلی؟
‫آم... کراوات نمی‌خواد.
‫- نه؟ ‫- نه.
‫مراسم انتشار کتابه، ‫نمی‌خوای بری شهادت بدی که.
‫- ملت حرف در میارن؟ ‫- آره. ولی نترس، بپوشش!
‫-من که خوشم اومد. ‫- آره بپوش!
‫راستی لِنور هم میاد. دختر باحالیه. ‫یادته توی مهمونی کریسمس بودش؟
‫آم... اوهوم.
‫این طور که معلومه همین تازگی‌ها ‫با یه یارویی اهل نیویورک دوست شده،
‫پس هر کاری می‌خوای بکن، ‫ولی بحث بیسبال رو پیش نیار. غیر از این دیگه حله.
‫باشه.
‫خب، اوه خدا.
‫چیه؟
‫هیچی، فقط خودت.
‫- جدی؟ خوب شده؟ ‫- آره.
‫- خوشت میاد؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- دوسِش دارم مامان‌جون! خیلی!
‫- این شیکم خیلی گنده رو میگی؟ ‫- اوهوم.
‫- قراره بزرگ‌تر شه، می‌دونستی؟ ‫- اندازه‌ش مناسبه! منتظرم که بیای عزیزم.
‫منتظرم که بیای.
‫- منتظریم که بیای. ‫- بریم دیگه مامان‌جون. دیرمون میشه.
‫باشه، بریم.
‫آف‌فرد!
‫فرمانده مکنزی؟
‫خانوم مکنزی؟
‫نیک؟
‫آف‌فرد؟
‫- شاید اینجا نبودن. ‫- خوبم بودن. خودت جای لاستیک‌ها رو بیرونِ خونه دیدی.
‫دستپاچگی، هیچ فایده‌ای نداره. ‫برمی‌گردیم خونه، فکر‌هامونو رو هم می‌ریزیم.
‫من بدون بچه‌م از اینجا نمیرم.
‫نباید اینجا باشیم. ‫شاید کسی ماشینمون رو دیده باشه.
‫چندجا تماس می‌گیرم. ‫مطمئنم نیک بزودی پیداش میشه.
‫بهت گفتم که اینجا بودن. ‫شایدم هنوز باشن!
‫باشه. دنبالشون می‌گردیم. ولی سریع.
‫اگه رفته باشن، فقط داریم وقتمونو تلف می‌کنیم.
‫آف‌فـرد!
‫فرد!
‫«شاید اینجا نبودن»؟!
‫خوبم بودن.
‫حالا هم به لطف تو دوتایی فرار کردن.
‫- باید دلیل دیگه‌ای داشته باشه. ‫- مثلاً چی؟
‫نیک بهم خیانت نمی‌کنه.
‫من به آف‌فرد اجازه دادم که دخترشو ببینه. اون...
‫کسی نیست که نمکدون بشکنه.
‫چطور می‌تونی اینقدر احمق باشی؟
‫اون‌ها ازت متنفرن!
‫- آف‌فرد همیشه ازت متنفر بوده! مدام از دستت فرار می‌کنه! ‫- از دست من؟!
‫اگه تو ذره‌ای در حق اون دختره مهربونی می‌کردی، ‫هیچوقت راهشو نمی‌کشید که بره!
‫مهربونی؟! همین دیروز بهش تجاوز کردی.
‫این فکر تو بود!
‫من این کارو کردم که گندِ تو رو پاک کنم!
‫رفتی آف‌فرد رو با پدرِ بچه‌ش فرستادی که دخترشو ببینه!
‫فکر می‌کردی آخرش چی میشه؟
‫که برمی‌گرده خونه و ازت تشکر می‌کنه؟!
‫حماقت از سر و روت می‌باره!
‫بشاشم بهش! از کی تو اینقدر دهن‌دریده شدی؟
‫حالا می‌خوایم چی کار کنیم؟
‫نمی‌تونیم فرارش رو توجیه کنیم. ‫حتی نمی‌تونیم گزارشش کنیم.
‫این که یه ندیمۀ حامله، واسه یه بار از دست آدم ‫فرار کنه، به اندازۀ کافی بده! ولی دو بار!
‫- حرف در میارن که عضو گروه مقاوتیم. ‫- خودم درستش می‌کنم.
‫درستش می‌کنی؟! همینطور که اینو درست کردی؟ ‫از دیوار آویزونمون می‌کنن!
‫جدی؟ شاید کنار هم آویزونمون کردن. ‫اینم از شانس تخمی من!
‫بهتر از این نمیشه. ‫شوخی کن فرد!
‫من همه چیزمو واسه تو و هدفمون...
‫ فدا کردم.
‫و فقط یه چیز در ازاش خواستم.
‫یه بچه.
‫- خیلی بیشتر از یه بچه می‌خواستی. همیشه زار می‌زدی. ‫- من فقط و فقط یه بچه می‌خواستم.
‫اما حالا به خاطر شیفتگی بیمارگونه‌ت به اون دختره ‫و وسواس فکری مسخره‌ای که بهش داری...
‫ببند دهنتو!
‫ببند، ببندش...
‫می‌تونی یه لحظه فک نزنی؟ ‫می‌خوام یه راه حل پیدا کنم.
‫من هیچی ندارم.
‫هیچی واسه‌م نذاشتی.
‫من هیچی ندارم.
‫هیچی... هیچی ندارم.
‫- آرزو به دل می‌مونم. ‫- سرینا. سرینا.
‫نمی‌خوام ببینمت... نمی‌خوام!
‫گوش کن چی میگم. گوش کن بهم.
‫گوش کن. همه چی درست میشه.
‫با بخش امنیت داخلی تماس می‌گیرم.
‫نمی‌تونن زیاد دور شده باشن. ‫ولی ما باید از اینجا بریم.
‫باید بریم.
‫من وسط انجام یه عمل برداشت بافت رحم، ‫درد زایمانم شروع شد.
‫جراحی رو تموم کردم، بخیه زدم، ‫و تا ۲۰ ساعت بعدش درد زایمان داشتم.
‫عجب! شرط می‌بندم دکترها بهترین داروها گیرشون میاد. ‫تو حتماً ۳ بار بی‌حسی نخاعی زدی، مگه نه؟
‫نه، از دارویی استفاده نکرده بودم. ‫می‌خواستم بدونم چه حسی داره.
‫خدایی؟!
‫اوه خدا!
‫نمی‌دونم...
‫- به نظرم همون توی بیمارستان جام امن‌تره. ‫- امن‌تر؟!
‫می‌خوای واسه‌ت باکتری‌های خرجونی که ممکنه ‫توی بیمارستان وارد بدنت شَن رو اسم ببرم؟
‫- تو که خودت تو بیمارستان کار می‌کنی. ‫- آره، واسه همینه که می‌دونم.
‫کارکن‌های اینجا جواز پزشکی دارن و ‫کاملاً واجد شرایطن.
‫- با سرپرست پزشکی اینجا، هم‌دانشگاهی بودم. ‫- چیزه... آخه...
‫من اینجوری نیستم. ‫دکتر و پرستار و کلی دارو می‌خوام...
‫تو قوی‌تر از اون چیزی هستی که فکر می‌کنی.
‫- مامان، تو که اصلاً قرار نیست بیای، پس برات چه فرقی داره؟ ‫- این چه حرفیه؟! معلومه که میام.
‫ببین، من می‌شناسمت و می‌دونم که ‫کارِت برات مهمه و اینا...
‫که چی؟ یعنی کارمو از تو مهم‌تر می‌دونم؟!
‫فقط قولی نده که زیرش بزنی.
‫باشه؟
‫این دفعه نه.
‫- جون، واقعاً؟ ‫- یکی از دوست‌هام، بریجت، توی جنگل زایمان کرد.
‫وسط رود. ‫فیلمشو توی یوتیوب گذاشت و از این داستانا...
‫لعنت بهش!
‫مادرجنده!
‫کثافت! لعنتی!
‫لعنت بهش!
‫نه!
‫نه، نه، نه، نه. نه.
‫الان وقتش نیست. الان نه.
‫گندش بزنن.
‫نه، نه، نه.
‫۴ سانتی‌متر شده. ‫۲۰ درصدِ دهانۀ رحم پیداست.
‫وضعیتت خوبه.
‫نظرت چیه الان بهم بی‌حسی نخاعی بزنی؟
‫ترجیح میدم صبر کنیم. ‫نمی‌خوایم فاصلۀ انقباض‌هات زیاد شه.
‫- راست میگی! اصلاً چرا بخوایم همچین کاری کنیم؟! ‫- آم... این گوشی کیه؟
‫- مال منه. ‫- خب، چندتا آهنگ گلچین کردم...
‫نه نه نه. من آهنگ گلچین کردم! ‫نمی‌خوایم اون مزخرف‌هایی که تو گوش میدی رو گوش کنیم.
‫من خوشم میاد. ‫آهنگ‌های مزخرفشو دوست دارم.
‫- میشه یه کم آب بدین؟ ‫- الان، میشه...
‫اوه خدا. ممنونم.
‫ممنون.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫زنگ نزد؟
‫میرم باز بهش پیام بدم.
‫- آخ، لعنتی! ‫- از پسش بر میای.
‫این دیگه چه آهنگیه؟! ‫حالم ازش به هم می‌خوره!
‫می‌دونم بهت قول دادم.
‫همه چی درست میشه.
‫من اینجام.
‫بیاین ببرینم.
‫برو که بریم.
‫حاضری؟
‫آه، برو درتو بذار!
‫- مشکلی نداره. دوسِت دارم. ‫- نه، دوسِت دارم، ولی جدی میگم. برو درتو بذار!
‫- باشه؟ ‫- باشه.
‫از پسش بر میای.
‫- مویرا، مطمئن نیستم بتونم. ‫- نه، می‌تونی.
‫- مطمئن نیستم. ‫- می‌تونی.
‫- مطمئن نیستم. ‫- خیلی خب جون.
‫- وقتشه زور بزنی. ‫- باشه.
‫شروع کن عزیزم.
‫دخترها، همگی با هم.
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫و زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫و زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫زور بزن عزیزم!
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن! ‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش!
‫زور بزن، زور بزن، زور بزن!
‫سلام.
‫سلام علیک.
‫سلام.
‫سلام کوچولو.
‫سلام.
‫اوه عزیز دلم.
‫دختر عزیزم.
‫اومدی مامان.
‫آب و هوای آتلانتا افتضاح بود و ‫پرواز تأخیر داشت. سلام بابای بچه!
‫اوه عزیزم، موفق شدی.
‫آره، موفق شدم.
‫این هاناست.
‫اوه، سلام هانا جون!
‫هانا، این مادربزرگته.
‫هالی.
‫- از پسش بر اومدی عزیزم. ‫- با هم تونستیم.
‫هالی.
‫اسمت هالیه.
‫یه خواهر بزرگتر داری.
‫اسمش هاناست.
‫و یه روزی خواهرتو می‌بینی.
‫من به این داستان چُلاق و مُثله‌شده ادامه میدم،
‫چون ازت می‌خوام که بهش گوش بدی.
‫همونطور که اگه فرصتش پیش می‌اومد، ‫من به داستان تو گوش می‌دادم.
‫اگه احیاناً می‌دیدمت، ‫یا اگه تو فرار می‌کردی،
‫جایی توی آینده یا توی بهشت.
‫با گفتن کوچیک‌ترین حرفی به تو، من ‫دارم باورت می‌کنم.
‫با باورم، بهت هستی می‌بخشم.
‫چون دارم این داستان رو بهت میگم، ‫چراییِ وجودت رو ایجاد کردم.
‫من بازگو می‌کنم، بنابراین تو وجود داری. ‫(در قالب جملۀ «می‌اندیشم، پس هستم» از رنه دکارت)
‫موفق شدیم هالی.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫♪ Hungry Heart (Live) by Bruce Springsteen ♪
‫donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫masihm.ir 07.07.2018 © ‫ver 1.4