‫آنچه در «قصۀ ندیمه» گذشت...
‫روی؟
‫آمبولانس رو خبر کن!
‫- داری بچه‌دار میشی. ‫- آره.
‫بهتون قول میدم که این دوران بارداری، بزودی به پایان می‌رسه ‫و آف‌فرد به خونۀ جدیدش منتقل میشه.
‫توی یه منطقۀ دیگه.
‫من در برابر تو و خدا مرتکب گناه شدم ‫و برای بخشش التماس می‌کنم.
‫چیز خاصی نیست.
‫من زنتم! همین الان دیدی که ‫بهت خیانت کردم. باید برات مهم باشه!
‫این که یه ندیمۀ حامله، واسه یه بار از دست آدم ‫ فرار کنه به اندازۀ کافی بده، ولی دو بار!
‫ از دیوار آویزونمون می‌کنن!
‫جدی؟ شاید کنار هم آویزونمون کردن. ‫اینم از شانس تخمی من!
‫من همه چیزمو واسه تو فدا کردم...
‫و فقط یه چیز در ازاش خواستم.
‫یه بچه.
‫موفق شدیم، هالی.
:.: مدیافا ؛ یک رسانه فارسی ، همه چیز یکجا برای شما :.: " MediaFa.ru "
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫ - قسمت ۱۲، پس از زایمانقصۀ ندیمه
‫خدا حفظت کنه، عزیز دلم.
‫دختر خوشگلم، نیکول.
‫آخیش! روزتون بخیر.
‫دختر عزیزم.
‫دیگه آخرهاشه؟
‫به گمونم.
‫خیلی باارزشه. هر قطره‌ش.
‫می‌برمش.
‫اون پایین‌مایینا اوضاع چطوره؟
‫- بهبودی حاصل شده؟ ‫- اوهوم.
‫می‌بینی چند هفته استراحت، چقدر تأثیر داره؟
‫می‌دونم این وضع برات سخته.
‫ولی تو کار خارق‌العاده‌ای انجام دادی.
‫با ماشین رفتین بیرون،
‫درد زایمانت شروع شده، ‫بعد توی یه خونۀ متروکه بچه رو به دنیا اوردی.
‫خدا می‌دونه اگه اون همسایه‌ها پیدات نمی‌کردن، ‫چه اتفاقی برات می‌افتاد.
‫عمه لیدیا.
‫- از دیروز هم کمتره. ‫- می‌دونم.
‫ولی ما مقید به انجامِ...
‫امور و خواسته‌های خانوم واترفوردیم.
‫چرا؟
‫تو بهم قول دادی که از این بچه مراقبت کنی.
‫درسته.
‫خب...
‫گاهی باید با همینی که هست، سوخت و ساخت.
‫بایستی به آینده امیدوار باشیم؛
‫تو هم که دختر پرطرفداری هستی!
‫چندین خانواده تا الان پا پیش گذاشتن.
‫فرمانده وِبِر و خانومش، ‫این شیرینی‌ها رو برام فرستادن.
‫یه کوچولو زیرمیزی!
‫یکی بردار عزیزم. حقته.
‫از راست به‌زور ۳۰ گرمه، از چپ هم ۳۵ گرم.
‫فکر کنم حقم یه کیک کامله.
‫دخترهای طمع‌کار هیچی گیرشون نمیاد.
‫ممنون.
‫سه ساعت بعد واسه شیرِ بیشتر برمی‌گردیم.
‫سبوس‌دار. چه عالی!
‫از ته کون خدا رو شکر.
‫به کمیته گفتم که دفتری به این بزرگی احتیاج ندارم، ‫ولی خیلی اصرار کردن؛ به خاطر نگاه عموم.
‫خب، حالا دیگه مسئولیت توسعۀ رسانه‌های گروهی رو ‫بر عهده داری. فضای بیشتری لازمت میشه.
‫اینم از قهرمان پشت پرده‌مون.
‫سوءتفاهمی با چندتا نگهبان تندرو پیش اومده بود ولی...
‫نیک از بچۀ ما محافظت کرد.
‫می‌ذاریم دیگه مستقر شین.
‫شکرِ خدا.
‫شکرِ خدا. زیر سایۀ خداوند.
‫تو مسئلۀ پیش‌اومده توی اون خونه رو با درایت...
‫فیصله دادی.
‫- ممنون که ترتیب کارها رو دادین آقا. ‫- ما همیشه هوای همدیگه رو داریم.
‫مگه نه؟
‫بله قربان.
‫آینده...
‫برای هر دومون...
‫پر از احتمالاته.
‫قراره اتفاقات خوبی برات بیفته.
‫لطف دارین.
‫یه قلاب واسه اون قاب هست. دقیقاً اونجا.
‫یه کم از راست پایین‌تر.
‫یه کم بیشتر.
‫عالی شد.
‫الهام‌بخشه،
‫مگه نه؟
‫شکر خدا.
‫حالا دیگه می‌تونم از همه‌شون استفاده کنم،
‫به لطف خدا.
‫چه لباس‌های قشنگی.
‫صبر و...
‫عبودیت و فداکاری.
‫دست آخر، کاملاً ارزششو داره.
‫فوت و فن بچه‌داری رو خوب بلدی.
‫- توی نگهداری از خواهرم، زیاد به مادرم کمک کردم. ‫- یه خواهر داری! والدینت خیلی مورد لطف خدا بودن.
‫کوچولومون گشنه‌ش نیست؟!
‫- خیلی داغ نیست که؟ نه؟ ‫- نه. نیست خانوم.
‫بیا ببینم.
‫نگاش کن.
‫خانوم؟ ذخیره‌مون داره تموم میشه.
‫آخه بعضی‌وقت‌ها شیر مادر خشک میشه.
‫- اگه بچه از... ‫- بله، متوجهم.
‫نمی‌تونیم بدون شیر سر کنیم، می‌تونیم؟!
‫داری کجا می‌بریم؟
‫همینجور دنبالم بیا.
‫روزتون بخیر.
‫روزت بخیر.
‫لطفاً بیا تو.
‫سلام علیکم.
‫زیر سایۀ خداوند.
‫صبر کن. نه.
‫نه. نه.
‫نه.
‫آف‌فرد... تو اونقدری که ما می‌خوایم شیرده نیستی.
‫دیدن دخترت ممکنه به قول معروف، ‫چاه رو پرآب کنه.
‫نیکول...
‫این آف‌فرده.
‫نیکول.
‫اسمی به زیباییِ خود بچه.
‫دقیقاً به باباش رفته.
‫اوه! این راه و روش خداست عزیزم.
‫خیلی خب. کارمونو راه انداختیم.
‫صبر کن!
‫- بذار خودم بهش شیر بدم. ‫- این کار می‌تونه خیلی مفید باشه.
‫فقط اون چیزی که می‌خوایم رو بفرستین خونه.
‫فرمانده واترفورد...
‫اگه نوزاد رو از سرمنشأ دور نگه دارین، ‫مجبور میشیم دوباره این روند رو تکرار کنیم.
‫متشکرم بابت نظرت.
‫هاه.
‫می‌دونم نگرانی‌هایی دارین.
‫ولی اگه آف‌فرد این امکان رو داشت که توی خونه برای بچه ‫شیر بدوشه، مؤثرتر واقع نمیشد؟
‫تو که از خداته کمک کنی آف‌فرد، مگه نه؟
‫من رو قابل می‌دونین؟
‫صلاح دخترتون رو در نظر بگیرین.
‫گذاشتی به دخترم دست بزنه؟
‫ازت یه سؤال پرسیدم! ‫گذاشتی به دخترم دست بزنه یا نه؟!
‫بهت قول دادم که نمی‌ذارم.
‫پس در عوض، یه راست اوردیش خونه!
‫تو رو خدا منطقی باش. ‫خیلی سهل‌الوصول‌تره اگه آف‌فرد اینجا باشه.
‫- واسه تو؟ ‫- واسه نیکول!
‫بچه‌مون به یه محیط آروم و سالم نیازمنده، ‫اما تو داری این مسئله رو خیلی سخت می‌کنی!
‫خب، نیازی نیست که اینجوری باشه.
‫بذار ببینیم چطور پیش میره.
‫نباید با بچه تماسی داشته باشه،
‫داخل اتاق خودشم باید شیر بدوشه.
‫هر چی مادر بگه.
‫شانس اوردی که قبول کردن.
‫۴تا خانواده تو رو نخواستن.
‫داری کم‌کم به درِ بسته می‌خوری.
‫باید درست رفتار کنی.
‫فرمانده لارنس، آدم خیلی باهوش و بسیار مهمیه.
‫به عنوان طراحِ نظام اقتصادی گیلیاد شناخته میشه.
‫حرفی واسه توجیه رفتارت نداری؟!
‫برام جای سؤاله که چرا باید همچین آدم مهم و برجسته‌ای، ‫بیاد همچین ندیمۀ پیزوری‌ای رو انتخاب کنه.
‫- بیاین تو. ‫- خیلی ممنون.
‫همینجا وایسین.
‫گندش بزنن! لعنت به شیطون!
‫ب‍... برکت به میوۀ دل.
‫خداوند به بار نشاند.
‫از شما سپاسگزارم و ‫امیدوارم خداوند مرا سزاوار سازد.
‫ایول.
‫- منتظر همسرتون نمونیم؟ ‫- اون پایین نمیاد. حالش خوب نیست.
‫چیز دیگه‌ای لازم نداریم.
‫برکت به میوۀ دل.
‫دم خدا گرم.
‫به وسایلم دست نزن!
‫سر راهمه!
‫- هوس کتک کردی؟ ‫- بزن ببینم، پیری!
‫اینجا خونۀ منه. ‫وسایلمو هر جا بخوام، می‌ذارم.
‫- داری تو چی سرک می‌کشی؟ ‫- معذرت می‌خوام، فرمانده لارنس.
‫می‌دونی این روزها مجازاتِ مطالعه چیه؟
‫- هر وقت عشقت کشید جواب بده! ‫- قطع یه انگشت، واسه اولین تخطی.
‫به نظرت این منصفانه‌ست؟
‫قانونه.
‫قبلاً مجازاتش قطع یه دست بود.
‫تو اون دوران خوشِ... «قدیم‌ندیما».
‫♪ این نور کوچولوی وجودمو ♪
‫♪ می‌درخشونم به هر سمت و سو ♪
‫♪ این نور کوچولوی وجودمو ♪
‫♪ می‌درخشونم به هر سمت و سو ♪
‫♪ این نور کوچولوی وجودمو ♪
‫♪ می‌درخشونم به هر سمت و سو ♪
‫♪ به هر سمت و سو، به هر سمت و سو ♪
‫- زیر سایۀ خداوند. ‫- زیر سایۀ خداوند.
‫درد هم داره؟!
‫شیر دوشیدن.
‫نه، فقط یه کم حسِ... عجیبی داره.
‫خیلی دلم می‌خواد تجربه‌ش کنم.
‫منظورم شیر دادن به بچه‌ست.
‫امیدوارم یه روز به آرزوت برسی.
‫امیدوارم خدا منو لایق این کار بدونه.
‫درسته.
‫اون توقع داره که بچه، زیر دستِ ‫والدینی که واقعاً عاشق همن بزرگ شه.
‫موافق نیستی؟
‫خدا توقع داره؟
‫اگه فرصتِ داشتن این‌ها پیش اومد چی کار می‌کردی؟
‫هم عشق، هم بچه.
‫ایدن...
‫نیازی نیست که... نگران من باشی.
‫من خیلی اینجا نمی‌مونم.
‫به نظرم...
‫توی این کشور...
‫هر جا که عشق دیدی، دودستی بهش بچسب.
‫شبت بخیر.
‫خواب‌های خوشی هم ببینی.
‫تو هم همینطور.
‫شکر، آرد. ‫اوه راستی، سیب‌زمینی بیشتر بگیر.
‫غذای نشاسته‌دار واسه مادرهای شیرده خوبه.
‫ببخشید.
‫اشکالی نداره.
‫- ایدن رو ندیدین؟ ‫- خودم کم کار دارم، حالا باید مواظب زن تو هم باشم؟!
‫در ضمن دارچین هم بگیر، ‫نذار بهت جواب نه بدن.
‫ما حالا دیگه بچه داریم. ‫دارچین یکی از مزایاشه.
‫امروز جایی ندیدمش.
‫صبح که بلند شدم، دیدم رفته.
‫شاید رفته مرکز خرید.
‫شنیدم «اولد نِیوی»، شال و کلاه‌هاشو تخفیف زده.
‫بچه‌مون خیلی خوشگله.
‫کاشکی می‌تونستم بغلش کنم.
‫منم همینطور.
ما ‫باید فرار کنیم، بریم یه گوشه‌ای.
‫از صفر شروع کنیم. مثل یه خونوادۀ واقعی.
‫مثلاً کجا فرار می‌کردیم؟
‫غرب کشور. کنار سواحل.
‫بازم گیلیاد حساب میشه.
‫پس میریم هاوایی.
‫جزیرۀ مائووی.
‫دخترمون عاشق ساحل میشه.
‫آره.
‫و زیر آفتاب بازی می‌کنه.
‫شن‌‌های لب دریا رو برمی‌داره که بخوره.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫همۀ بچه‌ها این کارو می‌کنن.
‫نه، اون نمی‌کنه. باهوش‌تر از این حرف‌هاست. ‫مثل مامانش.
‫هالی.
‫اسمشو می‌خوام این بذارم.
‫از رو اسم مادرم.
‫البته اگه اشکالی نداره.
‫هالی.
‫به نظر مناسبه.
‫جدی؟
‫نیک؟
‫- بله قربان؟ ‫- نگهبان آیزاک، سر پستش نیست.
‫- پیگیری می‌کنم. ‫- امروز صبح اصلاً سر کار نیومده.
‫چی شده؟
‫قربان، فکر کنم...
‫فکر کنم مشکلی پیش اومده.
‫- می‌دونی این منو توی چه موقعیتی قرار میده؟ ‫- فرد، خواهش می‌کنم.
‫من بهش این فرصتو دادم که ‫جایگاهش رو ارتقا بده.
‫که ازدواج کنه، یه مادر باشه. ‫که با اسم واترفورد شناخته بشه.
‫فرد، نمی‌تونیم با اطمینان بگیم که همراه آیزاک ‫فرار کرده. ایدن دختر خوب و متدینیه.
‫- یه زن متأهله که توی شهوت خودسرانه‌ش غرق شده! ‫- دیگه بسه!
‫نمی‌ذارم اطراف بچه‌م، ‫همچین رفتار خصومت‌آمیزی انجام بشه.
‫برو هر کاری لازمه واسه پیدا کردن اون دختره بکن، ‫ولی پای منو وسط نکش.
‫امروز خیلی ناز نازو شده.
‫- شیر می‌خواد؟ ‫- نه، همین الان یه شیشه خورد.
‫- می‌خواین من بغلش کنم؟ ‫- نه، ممنون.
‫مامانی اینجاست.
‫ببخشید. معذرت می‌خوام.
‫ببخشید.
‫مجبور نیستی ظرف‌ها رو بشوری.
‫سرت به اندازۀ کافی شلوغ هست.
‫هر ۱۰ دقیقه لباس نیکول رو عوض می‌کنه.
‫اصلاً فکر نمی‌کردم اینقدر دلم برا ایدن تنگ بشه!
‫ریتا؟
‫بله خانوم. اومدم.
‫- تا دیروقت کار می‌کنی؟ ‫- دارم وقتمو سر اون دخترۀ لاابالی هدر میدم.
‫زن نیک.
‫زیاد دور نمیشه.
‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫پیداش می‌کنیم. برِش می‌گردونیم خونه.
‫چرا باید یه دختر واسه رفتن از خونه این همه خطر کنه؟
‫نمی‌دونم.
‫مطمئنی؟
‫وقتی داشتیم اون عمارت رو می‌گشتیم، ‫کجا قایم شده بودی؟
‫اتاق زیر شیروونی.
‫پس حرف‌هامونو شنیدی؟
‫راستشو بخوای...
‫قلبم اینقدر تند می‌زد که ‫نمی‌تونستم چیز خاصی رو بشنوم.
‫یعنی اینقدر ترسیده بودی؟!
‫آره.
‫ولی بازم ترجیح دادی توی اتاقت بمونی؛
‫که تا همراه من به خونه...
‫برنگردی.
‫من تازه با دخترم خدافظی کرده بودم.
‫و می‌دونی چیه؟ ‫می‌خواستم وقت بیشتری رو با بچه‌م...
‫قبل از این که به دنیا بیاد، بگذرونم.
‫خب، تجدید دیدارت چطور بود؟
‫با هانا؟
‫آره!
‫از دیدنش شوکه شده بودم.
‫می‌خواستی ببینیش، مگه نه؟
‫همینو ازم خواستی.
‫خوشحالم که ترتیبشو دادم.
‫واسه خاطر تو.
‫ممنون.
فقط ‫یه تشکر خشک و خالی گیرم میاد؟!
‫می‌تونیم اگه شد حروفچینی بازی کنیم.
‫- حروفچینی؟ ‫- آره.
‫چند وقته نکردیم.
‫و به نظرم اگه بشه، خوش می‌گذره.
‫موافق نیستی؟
‫ببینیم چی میشه.
‫شبت خوش.
‫سلام.
‫تو کی هستی؟
‫آف‌جوزف.
‫اسم اصلیتو بگو.
‫امیلی.
‫امیلی!
‫چه چشم‌های قشنگی داری.
‫به جوزف نگو اینجا اومدم. ‫خوشش نمیاد با ندیمه‌ها حرف بزنم.
‫چشم خانوم.
‫کار وحشتناکی کرده.
‫وحشتناک!
‫ایدۀ کل قضیه از اون بود.
‫ایدۀ چی؟
‫مستعمرات.
‫اون طرح همه چیزو ریخت. ‫فکر همه‌جاشو کرد.
‫منم بهش گفتم: مردم عادی دارن اون زمین‌ها رو ‫لایه‌برداری می‌کنن و خاکش آلوده‌ست. کشنده‌ست!
‫- کشنده‌ست! ‫- اِلِنور، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫- تو یه هیولایی! ‫- باشه!
‫باشه! آروم باش! بیا!
‫حالم ازت به هم می‌خوره. ‫ازت متنفرم.
‫باشه.
‫باشه عزیزم.
‫حالا برمی‌گردی توی تختت...
‫و استراحت می‌کنی.
‫منم دوباره میام و بهت سر می‌زنم.
خودت ‫خوب می‌دونی چی کار کردی!
‫دنبالم بیا.
‫بشین.
‫ما توی این خونه برای حریم خصوصی ارزش قائلیم.
‫متوجهی؟
‫بله... قربان.
‫حالش خوبه؟
‫زندگی اونطور که می‌خواست پیش نرفت. ‫قبلاً توی دانشگاه، هنر درس می‌داد.
‫دلش می‌خواست همه چیز قشنگ باشه.
‫اهل کجایی؟
‫- همینجا. ‫- نه، نیستی. اهل ایالت مونتانایی.
‫چی درس می‌دادی؟
‫زیست‌شناسی سلولی.
‫استاد علومی شبیه تو تا حالا ندیدم.
‫اون پسرهای دانشجو حتماً ‫توی نخ استادشون می‌رفتن.
‫شایدم دخترهای دانشجو، با توجه به مورد خاص تو.
‫دلت واسه کلاس درس تنگ نمیشه؟
‫خداوند من رو سوی هدفی والاتر فراخونده.
‫به حرفت اعتقاد نداری.
‫تو با یه مارتا رابطه داشتی.
‫یه ماشین دزدیدی. ‫یه نگهبان رو زیر گرفتی.
‫چه حسی داشت؟
‫تو...
‫یه زن و یه پسر داری؟
‫بله، قربان.
‫حتماً دلت براشون تنگ میشه.
‫از دست دادن بچه...
‫مثل از دست دادن یه اندامه.
‫قسمتی از بدنت.
تو که ‫با این یکی حس هم آشنایی، درسته؟
‫خبر داری که کاملاً بهبود پیدا کردی یا نه؟
‫- آف‌فرد. ‫- هنوز ندوشیدم.
‫پیداش... پیداش کردن.
‫حالش خوبه؟
‫برِش گردوندن.
‫همراه آیزاک.
‫بهشون بگو شاید حامله باشی.
‫آزمایش گرفتن. حامله نیستم.
‫خب... آیزاک که همین الانم به جرم فرار از خدمت یه پاش گیره. ‫بگو که به‌زور بردتت. بگو نمی‌ذاشته بیای خونه.
‫- حقیقت نداره. ‫- حقیقت الان مهم نیست، ایدن!
‫- واسه خدا مهمه! اون می‌دونه توی دلم چی می‌گذره! ‫- خدا اینجا تصمیم‌گیرنده نیست، فهمیدی؟
‫هر چی می‌خوان بهشون بگو. ‫بگو گناه کردی و پشیمونی.
‫نمی‌تونم.
‫چرا، می‌تونی.
‫ما فقط می‌خواستیم یه خونوادۀ واقعی تشکیل بدیم.
‫مگه گیلیاد از بنده‌های خدا همینو نمی‌خواد؟
‫ما هم می‌تونیم خونواده تشکیل بدیم و بچه‌دار شیم. ‫هر کاری واسه درست کردن این وضع نیاز باشه، می‌کنم.
‫من آیزاک رو دوست دارم؛
‫اونم منو دوست داره و می‌خوایم با همدیگه باشیم.
‫نمی‌خوام از تو بچه‌دار شم. خیلی متأسفم.
‫لازم نیست بابتش متأسف باشی.
‫ازت می‌خوام که منو ببخشی.
‫ببخشمت؟! منم...
‫منم که باید...
‫ازت درخواست بخشش کنم.
‫به خاطر اون وقت‌هایی که...
‫باهات زیاد مهربون نبودم.
‫ازت معذرت می‌خوام.
‫پس بیا دوتایی همدیگه رو ببخشیم.
‫تو تازه اول جوونیتی.
‫- خداوند فرمود... ‫- ایدن، خواهش می‌کنم.
‫«آنگاه که از آب‌های عمیق بگذری...
‫- من با تو خواهم بود... ‫- بس کن.
‫و اندر سیل سختی‌ها...
‫- غرق و چیره نخواهی گشت. ‫- بس کن.
‫آنگاه که ز آتش آلام بگذری...
‫- هیچ نخواهی سوخت... ‫- تو رو خدا بس کن.
‫و شعله‌ای نیز بر تو زبانه نخواهد کشید.» ‫(کتاب اِشَعیا، باب ۴۳ آیۀ ۲)
‫متهمین به جرم زنا، گناهکار شناخته شده‌اند.
‫بنا به نقض آیۀ چهاردم از باب بیست و دوم سِفِر خروج.
‫طبق قوانین خداوند و بندگانش بر زمین، ‫این دو محکوم به «عفو عمومیِ دولت» هستند.
‫«اگر به گناهانمان اعتراف کنیم،
‫خداوند امین و عادل است که ببخشایدمان...
‫و ما را از هر ناراستی پاک سازد.»
‫از گناهتان تبری بجویید ‫و تقاضای بخشش کنید.
‫فرزندان خدا!
‫از گناهتان تبری بجویید ‫و تقاضای بخشش کنید.
‫ایدن!
‫فرزندان خدا!
‫از گناهتان تبری بجویید ‫و تقاضای بخشش کنید.
‫«عشق بردبار است.
‫عشق مهربان است.
‫حسد نمی‌برد.
‫فخر نمی‌فروشد.
‫دیگران را بدنام نمی‌کند.
‫- منفعت‌طلب نیست...» ‫- به خواست خداوند.
‫حالت خوبه؟
‫«خداوند چنین می‌فرماید:
‫اسیران نیز از بند جباران رهانده خواهند گشت...
‫و غنایم ز دست ستم‌پیشگان ستانده خواهند شد.
‫زیرا من بر آنکه بر تو شورد، ‫خواهم شورید...
‫و فرزندانت را نجات خواهم داد.» ‫(کتاب اشعیا، باب ۴۹ آیۀ ۲۵)
‫نه، نه.
‫میرم یه شیشه شیر بیارم.
‫نه، وایسا.
‫وایسا.
‫زیرنویس از مسیح محمودزاده ‫masihm.ir | @masih_mzsh
‫donate.masihm.ir :حمایت از من برای پیشبرد پروژه‌های بعدی ‫masihm.ir/subtitle :عضویت در خبرنامۀ جدیدترین زیرنویس‌ها
‫masihm.ir 12.07.2018 © ‫ver 1.3